Doğuşlar

01 OCAK 2022

HALİL İBRAHİM GENÇ

İSTANBUL

3

İçindekiler

Zamanın Kumları

Kaçmak nereye kadar

Sormuşlar

Savrulmam

Rabbim

Renkler

Hakikati Yaşamak

Her Şey, Her İş Yerli Yerince

Aşka Dair Bitmez Sözler

Yüzleşmek

Allah’a Misal İnsan Olmuştur

Kendine Düşman

Rabbimden Bir Nefes

Üç Bayram Bir De Daim Bayram Var

Hakikatten Yana Sonuçsuz Yol, Yol Değildir

Sayfalar Sayfalara Kavuşsun

Emek

Nasıl Uyandık

Nasıl Bir Duygu

Er Ya Da Geç

Mekâna İhanet ve Mekânda Rahmet

Garipler De Mutlu Olur

Ortak Ruh

Var

Günahlar

Yalanlar

Üzerine Alınma

Gök Kubbe Altında

İçimdeki Çocuk

Canımda Biten Gül

Şehadete Sebep Olan Katillere

Bir Sen Mi

Kader

Gerçeğe Uyanmayan Aymaz

Umutsuzluk Haram

Kendi Gibi Bilmeyecek

Kavuşmak Var

Kendi Olamayan Hain

Üç Hediyeden Birisi De Hayâ

Yeniden Yaratılmanın Hikâyesi

Ne Yaşamlar Var

Hesapsız Kendini Yaşamak

Evladım

Anda Doğmak Değil Ana Doğmak

Allah Muhatap İster

Rızayı Bilir Misin

Sevilen Sevene Güzel

Kendin Olacaksan

Varoluşa Tutunmak

Selam Yurdu

Kaçmak Kaderin Değil

Hemhâl Oldukça

Yol

Sığ Sularda

Gerçekten Kopanlar

Zor Olsa Da

Ölmeye Geldik

Dur

Önce

Olması Gerekene Tutunmak

Zikri İlahi

Önce Kendin Olmalısın

Kaygıdan Öte

Yanılmışsın

İade Olur

Dertler

Kaygılan

İronik Bir Yanılgı

İrfan Yok İse

Elinde Midir

Sükût

Güzel Zordur

Bazen

İşte Günahın

Şimdi, Yolda Kaybolmuş

Küçük Hesaplar

Hep Yeni Bir Oluşta Yürüdük

Olunması Gereken Yer

Can Buldukça Can

Kur’an

Yaratırken Yaratılan

Kaçırılan Şafaklar

İşi Savsaklamayacaksın

Rahmeti Öncele

Yalnızlığa Not Düştüm

Kendin Olsan

Vazgeçilmez Olduğunu Mu Sandın

Sev

Muhammed (s.a.v)

Girift Gerçeklikler Hikâyesidir Kader

Kaderin Böyle Bir Yüzü De Var

Bir Nesil Ki

Zor Kılınmış Olan Hak

Kendini Bilmek

Savrulduğun Yeter Artık Savrulmamalısın

Kalbi Sevgili Doldurdu

Güzelliğe Dair

İslam Olmayı Kolay Mı Zannettin

Kurtuluşa Yol “Sakın”

Karanlığa Aydınlık Olmak

Kafirin Dini Yalan

Mucize Beklemekten Öte Mucize Olmak

Güzel Ahlak

Böylesi Aymaz

Gelecek Senin

Özgürlükten Kaçanlar

Hatırlatır Bize İbret Olanlar

Aşıklar

Nur Üstüne Nur Kendi Olan

Dostun Allah İse

Gerçekten Uzak Romantik

Unutulmuş Varoluşun Güzelliği

Elbet

Günaha Haklı Bahaneler

Unutulmuş Akıbet

Sevdikleri İle Sınanmanın Feryadı

Hatırlarsın

Beklenir

Üzerine Yemin Edilen Zaman

Gençliğe

Allah’ı Tanıdık Bulanlar

Binlerce Senelik Hikâye

Varoluşa Uyanmak

Zor Olandan Kaçan

Düştük

Rağbet

Paylaşılmayacak Olan

Unuttuk

Yücelik Yükseklerde Değil

Yeniden Yeşereceksen

İslam’ım

Güzelliğe Dair Ne Söylenir

Gerçeğe Giden Yolda

Ölmekten Uzak

Sonsuzluk Çeşmesi

Anlam Arayışında

Sabır

Değere Dair

İman Varsa

Pişmanlık

Bir Sesim Olsa

Gerçekte Buluşmak

Öncelikler

İnsan Olmaya Dair

Hakikate Sen Uyanmalısın

Yaramı Deşme Şaşkın

Kavramlar İyi Ki Var

Yük Değil İbadettir

Dertler, Çileler, Acılar

İnsan Ve Zaman

Değersiz Değil Yaşam

Kime Kalmış

Kendine Geç Kalmış Değil

Farklı Açıdan Yeniden Bakmak

Müminleri Sormuşsun

İçinde Olmak

Allah Allah

Gelme, Ancak

Üzerinize Cehennem Kusacak

Zamanın Kumları

Zamanın kumları salıverilmiş

Varlık deryasının dalgaları oluvermiş

Tutmak ne mümkün, tutunmak beyhude

Yokluktan varlığa insan

Bitimsiz bir yaşama salıverilmiş.

Varlık içinde acziyet, yoksunluk

Belki, bir kuru ekmeğe muhtaç

Hakk’a tutunarak nefes edinmiş.

Belki, varlık içinde şımarıklık ile kibir

Küfür kapısını aralarken şeytan olmaya memur

Kendini, kendinden öteye atıvermiş.

Zamanın kumları kum saati misali

Bitimsiz bir döngünün şahidi misali

Yokluktan varlığa vücud veren kudrete, tanık kılarken ayet misali

Her an dolup da boşalan insanı resmeder gibi

İnsan, çetin bir mücadele içine salıverilmiş.

Yokluktan öte hep varlığa gebe,

Daim yaratım içinde, kendi içinde kendine salıverilmiş.

Kâh ötelere tutunmak derdinde

Kâh ana tutunayım derdinde

Yarattığı dünyalar içinde

Zamanın kumlarına şekil verdiğinde

Kendinden kendine salıverilmiş.

Emir, başı boş bilmez âlemleri

Hikmete memur her vücuda gelen,

Yokluktan varlığa çırpınış içinde

Her an varlığa biçim veren kudret içinde

Kudretten nefeslenmeye tutunuvermiş,

Tadında yaşamaya salıverilmiş.

****

Kaçmak nereye kadar

Düşmüşüz aşağı âleme, bir sürükleniş içinde

Dökülen yapraklar misali bir dönüş içinde

Hikmet üzeri akan zaman içinde

Sorgulanmayan bir yaşamdan kaçmak nereye kadar.

Kimisi faniliği unutmuş baki gibi yaşar

Bakiyi unutmuş gölgelerde yaşar

Kaçmak değil derdi, battıkça battığını yaşar

Kibirden aşağı çakıldığı, aşağı âlemi yaşayanı da var

Gerçekten kaçmak nereye kadar.

Hiçbir şey olmamış gibi yaşayan

Umudun tüketildiği yerde olan

Dipsiz bir kuyuda ölümü bekleyen, bakış sahibi de var

Çaresiz çare arayan dibe vurmuş canlar da var

“Kaçacak bir yer yok mu” diye feryat edip umuda tutunan da var.

Biçare, şehrin sokakları sanki başına yıkılası var

Bozkırın ufkunun dahi boğması var

Dağlar ruhu daralttığında aşağı inilesi var

Aslından kaçmak nereye kadar.

Kaçılmaz gerçekler önüne durduğunda

Yalan kıldığın her ne varsa

Gerçek gün gibi ortada

Hesabın sorulacağı bir gün elbet var

Aşağı âlem dahi olsa hakkını istedikleri gün var

Hakikatten kaçılmayacağını anlayacağın gün, bir nefes kadar yakında.

Emir, Allah’tan kaçacak yer mi var

Rabbin ile var iken kaçmak nereye kadar

Acziyet, yoksunluk şikâyetten uzak hakikate tutunmaya sebep

Yaşadığın kaçılmayacak gerçek, çok şükür kaçılmayacağını anlaman var

Gerçeği yaşarken anladın, çok şükür kaçılmayan dostu bulman da var.

****

Sormuşlar

Sormuşlar! Ehliyetin var mı?

Mektepli misin alaylı mısın?

Ehil olmayan cehalet satanlardan mısın?

“Kişinin aynası işidir” demişler

Nereden geldiğim, kimlerden olduğum ne fark eder

Söz konusu ilim ve irfan ise ürettiklerim yeter

Liyakat özümden gelir

Ehil olmam, binlerce seneden beri silsile ile gelen mirastan gelir

Daha da derinden bileceksen

Bil ki ruhsatım özümden, Hakk’tan gelir

İlim, irfan dediğin kalbimin derinliklerinde kürsüden gelir.

Varsa hesabım, vicdan terazisinde kendimedir

Boynum kıldan ince Rabbimedir.

Davası hak olanların sesiysem, seneler önümdedir

Nimete erdi isem doğru yol önümdedir

Sonuçsuz değil isem sonuç alınan hakikate yürüdüğümdendir

İddiam yok ise hak dilimdedir.

Geçmişe çizgi çekmekte isem nerede kalındığını gösterdiğimdendir

Mirasım olan emaneti yüklendi isem sevdiğimdendir.

Mektepli, alaylı ne fark eder

Hakikatten sonuç alacaklar, canına, nefsine dair ne varsa feda eder

Sonuçta ilime, irfana adanmış ruhlar yol kateder.

Varsın, derdi olmayan, cehalet yurdunda kör bakanlar sorsunlar!

“Ehliyetin var mı” diye sorarken, ehil olmadıklarına baksınlar

Emeğe kör bakıp, hakikatten uzak cehalet yurdunda yaşasınlar.

Emir’im, ilim, irfan davası derdim ise

Ehliyetimi özümden aldım ise

Liyakatım Allah’a ise

Soranlar sorsun! Durulmaz yoldayım.

****

Savrulmam

Savrulmam! Yaşamın esen rüzgârında, fırtınada, boranda

Dağların sert soğuğunda, yalçın yamaçlarında

Toprağın içine çeken derin ve güzel kokusunda

Batmam! Dağlar gibi olan deryanın ilim dalgalarında

Derinlere çeken girdaplarında

Kendine katan akıntılarında

Karaya vuran sert dalgalarında

Gelgitler içinde yaşananlarda

Unutmam! Kendinden var eden sevgiliyi, gaflet kuyusunda

Acıları, çileleri resmeden pusan kara bulutlarda

Yücelerin ikamet ettiği gökler parçalanıp başıma yıkıldığında

Yıldırımlar çakıp da korkuttuğunda

Zifiri karanlıklar içinde kaybolduğumda

İnanmam! Âdem’in, aldandığı âlemlerden yükselmediğine

Nuh’un gemisinin battığına

İbrahim sofrasının bereketinin kesildiğine

İsa’nın göklere mahkûm kılındığına

Muhammed Mustafa’nın rahmetsiz sofra açtığına

İnanmam! Fitneyi uyandıran kafire

Aldanmam! Şeytanın vesvesesine

Sinsi nefsin dokunuşlarına

Hakikatten ötelere atan zanlara

Rabbimden öte koyan işlere

Emir, sonuç alacağı doğru yolda

Şikâyetten uzak rızayı bulduğunda

Helalleşmiştir dünya yurdunda

Rabbinin muhafazası altında

Kök saldığı âlemler kuşağında

Savuranlardan öte, savrulmayanların yurdunda.

****

Rabbim

Rabbim karıncanın, arının, kuşun, börtü böceğin

Kâinatta her ne varsa onun, başlangıcı ve sonu olan

Bir idealde buluşmanın, özgürleşmenin hakkını taşıyan

Âlemlerin Rabbi, kendisinden başka yaratıcı bulunmayan

Daim yaratıma O’dur güç bulan.

Bitmez anlam ve değer kaynağı olan

Ruhlara, bedenlere anlam katan, O’dur her cana nefes olan

Mahlukat ya memur ya da amir, O’dur bütün işlerin sahibi olan

O’dur Faili Mutlak, zatı, sıfatları ile biricik olan

Zatı, sıfatları ile benzersiz, her bir yarattığının özü, derinlerde duran

O’dur yarattıklarının ortak, üst gerçeği olan.

Kur’an’da ne güzel ifade eder kendini

Zatı, sıfatları, esması ile çizer resmini

Sayısız nimet ve kerem sahibi

Yarattıklarına merhamet ve sevgi sahibi.

Bakmayın, diyalektik oluş içinde küçük resme!

Acılar, zahmetler, çatışkılar büyük resme gebe.

İşlerine hâkim, mahlukatına veli iken sorumluluk sahibi olan

Hakikat görünürken çoklu veçheden, hikmeti gereği O’dur iş gören.

Dualar, tövbeler, zikirler, ibadete dair ne varsa

Aşk ile samimiyete dair yapılmaktaysa

Sonuçsuz kalmaz Rabbinden yana.

Emir, Rabbin yurt olmuştur kendinden olana

Yaşarken kendisini hak ederek bulana

Canlar fedadır, kişinin kendinden değerli, hak ederken özgür kılana

Bir değil, milyarlarca can huzurda buluna,

Hakkı ile yaşarken hak ederek bulana

Canı, malı ile feda olana

Rabbi bahşetmiştir ne varsa varlığından yana.

****

Renkler

Tevhidin, ariflerin rengi beyaz, bir renk cümbüşünü saklar kendinde

Saflığı, kutsiyeti, cem etmeyi, genelleyici ve toptancı aklı resmeder.

Krem renk, olgunluğa işaret ederken özüne dönük olmayı saklar.

Sarı mı? Sakinliği, ilim, hikmet sahibi alim olmayı resmeder.

Durgun, özünde ise hareketli, özüne dönük varoluşu saklar kendinde

Gri belirsizliği, öngörüsüzlüğü, bakışlardaki arayışı resmeder

Özünde ise aşkınlığın, yeniden oluşun cesareti ve kudretini saklar.

Kahverengi belirsizliği, kör bakan gözün anlayışsızlığını resmeder

Yüklendikleriyle, toprak gibi doğumlara gebe ganiliği kendinde saklar.

Yeşil uyumun, dengenin, tutarlılığın, ahlakın, anlayışın, irfanın rengidir

Yek vücud kılmanın, bütünlüğü korumanın kudretini, bilgisini taşırken

Rabb-ül Âleminin sevdiği renktir.

Mavi sevginin, şevkin, aşkın, dışa dönük varoluşun rengidir.

Dikkat! Zahmeti, hastalığı, zorluğu, tehlikeyi, acziyeti kırmızı resmeder

Aşkın, şehvetin değil, kendini yeniden yaratacak öznenin rengidir.

Eflatun, bilge filozofun rengi, hikmeti ile bilmeyi işaret eder.

Mor mu? Belirliliği, uç noktalarda ne yaşanırsa yaşansın

Tutarlılığın korunuşunu, özde olan ile varoluşu, en tepede oluşu

Alim ve bilge olanın, yerlere aşkın göklerde yaşadığını resmeder

İslam olmanın rengi yeşil bilinse de aslında mordur

Renklerin en güzeli olmaktan yana nasibi çoktur.

Bütün renklere doygun siyah, uzaklarda durur cahilin gözünde

Kötülüğü, uzaklığı, bilinmezliği, acıları, matemi resmederken kendinde

Olgunluğa dair kapı aralarken cazibeyi, asil oluşu ile resmeder

Kendi dışında bulunamayan, kadim biricik şahsın nurunun rengidir

Renkler içinde renklenirken yaratımda, asli olan kendiliğin rengidir.

Emir, varlıkta renkler kendi başına bir dildir.

Mavi bin tonda, diğer renkler az ya da çok bundan gayrı değildir

Ne söylersen söyle renklere dair az gelir.

Renkler girdap misali gerçeğe çeker

Her ruh rengi gereği karakterine çeker

Âlemler rengarenk canlı, yaşamak için yeter

Yaşam renklerle renklendikçe derinliğine yeter

İnsan fıtratı gereği Rabbi gibi yaşadıkça, rengarenk Rabbine çeker.

Rabbini yaşadıkça, rengarenk nurdan bir dünya insan olana yeter.

Rengini, dilini bildiğin bir dünya kaybolmamak için yeter.

****

Hakikati Yaşamak

Mevcudat, ölmeyecek gibi ölmemek için yaşar.

Nicesi fani olduğundan habersiz, kandığı dünyayı yaşar.

Görünenlerden öte, hakikati yaşadığından habersiz,

Gayrı durmuş kendini yaşar

Belki hak ederek yaşar belki de hak etmeden yaşar.

Hakk’tan gelir, Hakk’a döner

Bunu her an yaşadığından, nicesi habersiz yaşar.

Fıtratı gereği Rabbine hamil

Rabbinin zikrinde kendini yaşar.

Hakkı ile bilinecek, bulunacak, kavuşulacak ise hakikat

Mevcudat içinde insan, bu olanağa sahip yaşar.

Bütün mevcudat yaratanı bilmeye yol

İnsan, insana hakikati bulmaya yol

Kavuşacaksa kendinde

Kendinden öte durmayan hakikate

Hakikat, kendini hakkı gereği yaşamaya yol.

Geneli kendinden habersiz hakikati yaşar

Hak etmek için yaşamı, hakikati

Hakikate dönmeye memur kılınmış olduğundan habersiz yaşar.

Emir, sonu gelmez sevgiliyi

Yaşarken kavuştuğu gerçeğini

Sonunda kendinden öte değil, bulduğu hakikati

İnsan olmuştur, insan gibi yaşar

Hakikate yol bulduğu insanı yaşar.

Allah’a ulaştıran en kısa yol olan insanda

Kendinden öte olmayan aslını, kendi gibi bulur da yaşar

Hak ettikçe hakikati, kendi olur da kendini yaşar

Tek, biricik başkası oluşta kendi oluşunu bulur da hakikati yaşar.

Katmanlı varoluş içinde, karşıtı değil, aynalaştığı gerçeğini yaşar.

****

Her Şey, Her İş Yerli Yerince

Ayağımın altında kaldırım taşlarındaki tozlara tutunmuş çimenler

Ardın sıra yürüyen küçücük karıncalar

Cevizlere yanaşan kargalar

Kasaptan gelecek artıkları bekleyen martılar

Bir lokma nimet için yanaşan, sırnaşan kediler

Köpekler biraz ötede beklerler

Her biri yaratılışı gereği yaşama tutunurlar.

Görülen, görülmeyen nice yaşamlar

Bitimsiz bir oluş içinde birbirini tamamlar

Anlam ve değer bulduğunu yaşarlar

Hem katıldıkları dünyayı hem kendilerini yaşarlar

Evvelde yok iken varlığa kanat açarlar

Var olma çabası içinde nice gerçeği taşırlar

Yüklendikleri gerçek ile uyumlu dünyalarında yaşarlar

Her biri kendi dünyasında, kim bilir acıları, sevgiyi nasıl yaşarlar

Hakikatten paye aldıkları ile kendilerini, birbirlerini yaşarlar.

Gözümün önünde kaybolan nice fani yaşamlar

Ellerim altında tutamadığım çekip giden yaşayanlar

Güneşin doğduğundan habersiz karanlıkta kaybolanlar

Yıldızlardan habersiz, umutsuz yaşayanlar

Dün vardı, bugün yok olan çaresiz ölümü tadanlar

Sessizliğe gömülen nice garip bakanlar.

Emir, derin bir nefes al, varoluş süreksizlik içinde

Çeşitlilikte zengin, rengarenk varoluş içinde

Her var fıtratı gereği başkası oluşta kendi, kendini yaşarken bildiğinde

Beraber varoluşta tadına varacağı yaşayanlar içinde

Fıtratı, hikmeti gereği kaderini kaza ettiğinde, tutunur kendi gerçeğine

Kaçılmaz gerçek, her gelen gidecek geldiği yere

Haddini bilerek yaşa! Her şey, her iş yerli yerince.

****

Aşka Dair Bitmez Sözler

Geçmişten bize uzanan ölümüne aşk

Yüreğimize kanatlar takılmış gönül diyarında uçsak

Eşyayı değil, sevgiliyi yaşarken kendiliği doyasıya yaşasak

Gök kubbe altında, ayrılığa inat birbirimizi yaşasak

Özden, Allah’tan coşan sevginin adı aşk

Silsileden gelen, el ele Hakk ile buluşturan aşka bir ulaşsak

En derinde sadece aşkı yaşasak, Kevser’de gözyaşlarında yıkansak

Göğü yıkayan yağmur gibi, sevgiliden uzak kılanlardan arınsak

Gözyaşları ayrılıktan, sevgilidedir değeri, kavuşmaya yol kılsak

En derinlerde sessiz, sadece aşkı yaşasak, bir yanış içinde arınsak

Uzaklar artık geride, hasretin bittiği yerde sevgiliye varsak

Ayrılığın olmadığı diyara, öz kendiliğe aşk ile tutunup kök salsak

Kendilik göğünde sevgiliye ayna, yere aşkın aşkta buluşsak

İhlasta kutsiyet bulup, aşıklar dağında yanarken güzelliği bulsak

En tepede, kendilik göğünden süzülüp aşıklara nefes olsak

Özde coşkun nasip olmuş aşka ayna, ayrılığa inat birbirimizi yaşasak

Diriliğin ocağı aşk, ateşinde, ikiliğin olmadığı yaratılmayan da doğsak

Sayısı bilinmez nice damla gözyaşında huzurda buluşsak

Yücelerden aşağılara süzülüp, âlemler aynasında birbirimizi baksak

Aşıklar yurdu kendilik dünyasında, Kevser’in gözyaşlarında yaşasak

Acılara, zorluklara, ayrılıklara inat, aşkta sevgiliyi yaşasak

Aşkın kapı araladığı nurda doğup, ölümsüz dirilikte âlemlere can olsak

Emir, aşka dair bitmez sözler

Yaşarken tarifsiz zevkinde, Allah’ta var olan nice canlar var

Âlemler sırtında, of demeden taşıyan, mihneti Hakk’a ne erenler var

Âlemlere kör sevgiliye bakan, masumiyetin güzelliğinde var olanlar var

İlahi aşkı doyasıya yaşamadan, aşığım demesin kimse

Aşka kanmış, sevgiliyi bulmuş yekpare, canını feda etmiş ne aşıklar var

Aşkla ışıyan kandil gibi erdiği sonda hizmete adanmış canlar da var.

****

Yüzleşmek

Batı dediğin, öteki kıldığının kanı, emeği üzerine kurulmuş medeniyet

Romanın mirasına acımasızlığı ile oturmuş Moğollar gibi nesiller

Yüz yıllardır acımasızca kendi gibi olmayanı katlettiler

Soykırımlar, katliamlar, sömürgeci emperyalist yaklaşımlar

Şeytanın dahi aklına gelmez yalanlarla gerçekten uzak yaşayanlar

Kandan beslenen, öteki kıldığına yaşama hakkı tanımayan tekbenciler.

Ağır mı konuştum? Bak, tarihin unutturulmaya çalışılan sayfalarına!

Roma’da köleler ve isyanlar, Haçlı seferlerinde yapılan katliamlar

Fazla uzak değil, yakin tarihte yapılan insanlıktan öte suçlar, günahlar

Amerika’da Kızılderililer, Afrika’dan acımasızca zincirlenen köleler

Cezayir’de, Ruanda’da, Etiyopya’da, Libya’da, Hindistan’da nice yerde

Haksızca, acımasızca insan olmaktan yana katledilen çaresizler

Soylarına kast edilen Eskimolar, yurtlarında öteki kılınmış yabancılar.

Daha dün değil miydi? İki dünya savaşında milyonları öldürenler

Adalet, özgürlük, ıslah gibi ilkeleri yalan kılıp arkasına sığınanlar

Irak, Afganistan, Suriye, değişmediklerini bugünde göstermekteler

Kendi için kendi gibi kılarken, tektipleştirdikleri dünyada

Kendi için kılarken ezik kılmakta, oryantalist bakışta apaçık ortadalar

Menfaatleri her ne ise acımasızca çalıp çırpmakta, kırıp yakmaktalar.

Onlardan geri kalmayan Çin, Batının mirasına sahip çıkmakta

Arakan’da, Uygur’da, bilinmedik nice günahla Batı ile yarışmaktalar.

Güç, iktidar peşinde kaybolanlar, süsünden soyunsa apaçık ortadalar

Batı dediğin böylesi bir zihniyet, uyuyanları uyandırmaktalar.

Hakikatten öte nefslerine, menfaatlerine, güce, iktidara aldanmışlar

Zulümden yana ah bir soyunsalar, tövbeler Hakk’a belki yol bulacaklar

İnsanlık tininde sürünmekten yana kurtulacak, belki de doğrulacaklar.

Israr etmekte yorulmadılar ise zulüm ölüme, belki kıyamete kadar

Hakikate ihanet edenlerin yüzleri kararır, hak olana dönene kadar

Hesapsız değil dünya, mazlumların ahının Allah’ın yanında hesabı var

Zalimin zulmü kendine, yüzleşeceği cehennemi bulacak sonuna kadar.

Emir’in derdi, düşmanlığı besleyip düşman edinmek, öteki kılmak değil

Gerçek gün gibi ortada, zamanın kumlarına gömmek değil

Gerçeği söyler dilim, ayna olmaktan öte değil

Söylediklerim vicdan ehline, açık kapıyı göstermekten öte değil

Zalimin zulmü ile uyananlar hakikatten öte değil

İnsanlık şerefini koruyanlar geride kalmış değil.

****

Allah’a Misal İnsan Olmuştur

Her insan en güzel kıvamda, bu dünyaya hikmetini yaşamak için gelir

Bu dünyaya, aşağıların aşağısı gölgeler vadisi denir

İnsan, donatıldığı ilahi sıfatlar, isimler ile vücuda getirilir

Mevcudatta var olan anlam, duygu, irade, us, karakter onda can bulur

Şahıs olmanın biricikliğini özünde taşır

Hakikatten aldığı payede hem Hakk’ı hem de âlemleri kendinde taşır

Zeytin misali, yalnızlığa, sıkıntılara gebe özünde olan nura yol bulur

İncir misali, çokluk içinde yekpare, sevdikleri ile can bulur

Sina dağı misali, Rabbi ile kutsiyet bulur, Rabbinin nuru ile var olur

Allah’ın emin beldesi Kâbe misali Allah’ta var olur.

Ancak, hikmetini yaşamak için aşağıların aşağısına yâr olur.

Gökler ve yer asıllarına döndüğü mekândır

Gölgeler vadisinde kâh iblisliğe, kâh meleklere yâr olur

Yaşarken, ikisinden de aşağı kalır yanı yoktur

Kahır, küfür, şükür, tövbe, iyi, kötü, doğru, yanlış karşıtlığa gebe

Gelgitler içinde var olur

Çetin bir diyalektik içinde kendinden haberi yoktur

Zalimlik, cahillik içinde kendini bulmuştur

Bunlar kendisine, asıllarına varmanın, tarih varlığı olmanın fırsatı olur

İnsan, aşağıların aşağısında ya aşağılara ya da asılara yol bulur

Anlam ve değer varlığı, yarattıkları içinde anlayışı gereği insan olur.

Güvenilmez, zalim, aslını bilmez, küfür ve gaflet içinde iblisler gibi olur

Aslına yol tutan selamet bulmuş mümin oldukça meleklerden ileri

Göklere ve yere içkin yekpare, Hakk’ın cemali emin belde olur.

Emir, Allah’a misal insan olmuştur, zat olanın hikâyesi olur

Âlemler içinde Allah gibi olup da hikâyesini yaşayan insan olmuştur.

İnsan, hikâyesini yaşarken kendini, Rabbinde hakkıyla bulur

Göklere, yere aşkın kendilik dünyasında Rabbi ile eminlik bulur

Rabbi olan Allah’ı yaşarken mutmain olur, kendini yurt bulur.

Beslenme zincirinin en tepesinde

Hem âlemlerden hem de Rabbinden beslenirken her an nefes bulur

Rabbinden beslenirken âlemlerden gani kendini yücelerde bulur

Aşağısı, yukarısı olmayan yerde kendini Allah ile var bulur

Yücelerden bakarken gökleri, yeri elinde dürülü bulur

Fani yaşam içinde, aldığı, verdiği her nefeste

Her an bir oluş içinde, kendine, hakikate yol olur.

****

Kendine Düşman

Kötülükten haz alan, haz aldıkça sevinen

Kendinden başkasını düşünmeyen tekbenci, sadece benim diyen

Zararına dokunacak şeyden korktuğundan, karalar içinde gizlenen.

Elinin altındakiler ile cesaretlendikçe kaygısız

Acımasız, duyarsız, can katledecek kadar iblisliği karakteri bulan

Varoluş nesnelerinde hakikatten uzak kaybolan.

Kibir, nefret, haset, israf, hırs, öfke ve nicesi ile utanmaz kin sahibi

Pişmanlıktan uzak özüne hain, sonuçlardan habersiz kendine düşman

Kötülüğe memur geleceğinden çalan.

Sıkıştığında değerler alaşağı, asli değerlerden yoksun şeytan

İblisler, şeytanlar aramaya gerek yok o varken

Üç bin sene ateşlerde yansa, üç günlük açlığa dayanmaz ezik olan.

Üç gün, beş gün fark etmez, olanakları elinden alınırken nefret kusan

Sonunda pes edip susan, aldanma, öldüğüne aldanan!

Ölüme kadar pes etmez, insana kötülüğü fısıldarken dokunan.

Emir, saklı dursa da kötülüğü emreden kalplerdeki düşman

Varsa iman ve vicdan, apaçık ortadadır sinsi şeytan

Hayırlara düşman, yapılan hayırları dahi kendi hanesine yazan

Rahmetten, anlayıştan uzak sığ yaşayan

Terbiyeden yoksun kör, sağır anlayışsız bakan

Rahmete dair duygulara duyarsız, insanı âlemlerden aşağı iblis kılan.

Tağut denilen nefsi emmaredir tapınılan, yoksun kendini yaşamaktan

Açgözlü, kanaatsiz olan

Yoksundur mutmain olmaktan, sükunetten, huzurdan.

İnsan aldanırsa ona

Kendini değil, nesnelerini hakkı gereği yaşamayan şeytan

Vicdan sahibi Rabbine sığınan, zapturapt ettiğinde hakkını bulan.

Fısıltısına kulak tıkayan, ilahi aşk ile yanan, Rabbi ile kendini bulan

Kötülüğü iyilikle savan, derinlere gömerken kurtulmuştur ondan.

****

Rabbimden Bir Nefes

Gökte bulutlar, güneş, ay, yıldızlar sonu gelmez canlılar var

Denizler sayısız canlıyı kucaklar

Yerde nice mahlukat canlı olmayı yaşar

Masmavi gökyüzü yeşili, binlerce rengi kucaklar

Rüzgâr rabbimin eli misali, yüzümü okşar

Rabbi ile canlı sayısız nimet içinde bir nefes şükür, huzur yeter.

Kıştan yeni çıktım, güneş ısıtırken canıma can katar

Derinliğine zengin düşüncelere dalar

Yaratıcı etkinlikte anlam ve değerden yana can bulanlara bakar

Hep yeniden yaratılan dünyada yalnızlıklar geride, Rabbi ile yaşar

Nihayetsizdir nimet, Rabbimden bir nefes yakin yeter.

Nerden gelir nereye gider bunca mahlukat

Rabbinden beri değildir her şey, O’nunla canlı devri daime bakar

Hikmet gereği birbirine ayna, birbirini kucaklar

Yok etmek değildir gaye, birbirine can olur yeni bir oluşa bakar

Allah kendine, yarattıklarına, kullarına da yeter.

Yeter bilmeyen, Rabbini tanımayan ne cahiller var

Nankörlük insana nasip, cahillik de var

İnkâr kuru bir davadır, sonuçsuz kalmaya mahkûm inada bakar

Vicdan, iman hakikatten sonuç alacak insan olana yeter.

Gaflet büyük imtihan, sana uyanan canlar âlemleri kucaklar

Sayısız nimet içinde aşıklara aşkın yeter, sevmen yeter, sen yeter!

Emir, varsa günah, pişmanlık Rabbine samimiyet yeter

Adanmış ruhlar Allah için, Allah onlara yeter

Her ne ki kazanmışlar şükre vesile, Rabbin dilediğine adanmış bir nefes

Ya Rabbi yeter ki razı ol, sen yeter!

Davud’un dediği gibi “şükürden yana aciz düştüm”, aciz olana

Sevgiden yana sende bitene, seninle diri olana sen yeter.

Bilirim, halis kulların sana yeter.

****

Üç Bayram Bir De Daim Bayram Var

Müminin üç bayramı bir de daim bayramı var

Dördünde de yakin bulmaya dair hikmet var

Cuma, imanla Rabbini yakin bulan, değeri, önceliği Hak olan

Dünyasını Rabbi için kılarken iki dünyasını kurtaran

Erilliğe, dişilliğe aşkın cem, Hak’tan yana varsa bir eksiği tamamlanan

Merhamete gark olup da Rabbini bulana bayram.

Ramazan Bayramı, nefsinden feda ettikleri ile yakin bulan

Erdemler zordur, zor olanı nefsine tercih eden, hakkını veren

Nimetin kadrine eren, Rabbinin nimetine erenlere bayram.

Kurban Bayramı, İsmail misali canını Allah için kılan

Feda ettiğinde zatını Zatı ile bulan, Kâbe misali Allah evi olan,

Zattan nasipli zatına varan, kendini zatı ile bilene, yaşayana bayram.

Her bayramın buluşmaya dair namazı var

Her birinde Allah ile buluşmak, kavuşmak bayramlaşmak var

Modern dünyanın putlarına tapınmak değildir bayram.

Allah ile kutsiyet kazanmak var

Allah’ın kullarına bahşetmesi, kalplere neşe, huzur vermesi var

Dalga geçilecek, değeri hiç kılınacak değildir bayram.

Emir, bayram yakinliğe, uzakların bittiği kavuşmaya sebep

Ortak bir ruhtur, müminlerin kardeş olduğunu hatırlatır

Birliğin ruhu, ortak kimlik İslam olmakta yaşanır

Gökler yakin kılınırken İslam olmanın tadına varılır

İslam, bayramlara erdikçe, ruhunu yaşarken kimlik bulana güzel

Görünenin ötesinde dünyalar olduğunu yaşadıkça hatırlatır

Aza, çoğa, zengine, fakire, mekâna, imkâna bakılmaksızın

Değerinde yaşayanların, hak edenlerin, yakin bulanların

Zorluklara rağmen, imanını, vicdanını, yakini yitirmeyen

Allah’a eren, huzura varan, sonuç alan, böylesi fırkayı naciyeden olan

Sonuçlara göre yaşayan selamet ehlinin daim bayramıdır.

****

Hakikatten Yana Sonuçsuz Yol, Yol Değildir

Allah’ın dinine kastetmek, dalga geçmek, kutsiyete saygısızlık etmek

Köpeklerden aşağı, dünyada kaybolmaktan öte değildir

Esfeli sâfilinde, her mahluktan daha aşağıda olmaktan öte değildir

Böylesi yaşamak, ölü olmaktan ileri yaşamak değildir

Bedbaht olmaktan ileri, huzura ermek değildir.

Dünyalarında köpürtürken putları, hakikatten gafil, kararmış ruhlar

Hainlik hançeri bağırlarında, kafir yazmaktaysa alınlarında

Mirastan, emanetten uzak nasipsizler, mümin değildir.

Allah’ı, hakikati ötelere atmışlar, tanımaz yolda karar kılmışlar

Yaşadıkları, nefsi emmareyi yaşamaktan öte değildir

Hakikate küfür içinde, kibir tapınağında benlik, put kılındığında

Hakikatte doğmaktan yoksun, hakiki değillerdir.

Kahredilecekleri, bedbaht olacakları gelecek fazla uzak değildir

Küfür tohumları ekenlere, cehennem biçmek uzaklarda değildir.

Anlayış kapısı kapatılmış, vicdandan, imandan yoksun bakılmaktaysa

Yüzsüz sürüngenlere küfür, kara ve cıvık bir bataklık olmuşsa

Hakikat aşikâr olduğunda, çırpınmak ile kurtulmak mümkün değildir.

Emir, hakikat put değil, putları kırmaya sebep gayedir

Özgünce kendin olma, özgürce kendini yaşama olanağını verendir.

Sen, hakikati söylemeye bak! Küfür batağı çırpınacak durak değildir.

Bunlar, uğraşmaya değecek zamanı ve enerjiyi hak edenler değildir

Köpeklikten öte hainlik, karşılıksız kalacak değildir

Huzuru ilahiden nasipsiz iblisler, şeytanlık yapmaktan beri değildir

İşret sofralarında, küfür batağında edilen küfürler, unutulacak değildir.

Söylediklerim, münafıklara, şerde ileri gidenlere, kafirden öte iblislere

Kendine göre değil, hakikate göre dini yaşayan vicdanlı canlara değildir.

Şerri, dine şirk koşup inanıyoruz diyenlerin yolları sonuçsuz, yol değildir

Sonuçta, salihler yeniden yaratılacaksa, miras ve emanet onlarınsa

Hak ve kadim olan sonunda galip olacaksa

Eshab-ı Kehf’in duası er ya da geç olur, olmaz değildir.

Bilirim her iş hikmet üzeridir! Ancak, zalimler yaptıklarından mesul

Amelleri boyunlarında taşınmaz yük, hesaptan kaçılacak değildir

Gölgelerde yaşayan, hakikatten uzak kendi olmaktan kaçanlara

Hesap ve ceza, kendini hatırlatmaktan öte değildir

Sonuçta, kafirin dini kafire, müminin dini müminedir.

Hakikatten yana sonuçsuz yol, yol değildir.

****

Sayfalar Sayfalara Kavuşsun

Bırak, sayfalar sayfalara kavuşsun,

Anlam rüzgarında tuttukların, ezbere aldıkların yeni fikirlerde buluşsun.

Üzerindedir Rabbin! Galip sıfatı, isimleri ile Rabbin ile okursun

Bırak kendini arı ve duru, Kur’an sayfaları arınmış olanda kavuşsun.

Âlemler, âlemler içinde, katmanlıdır sayfalar, birbirini kapsar gerçekte

Dışında değil, içinde olduğun büyük hikâye

Bırak âlemler sende buluşsun, Rabbin olan Allah’a kavuşmaya yol olsun.

Bütünlüğünde yaşadığın dünya, anlam bağlarında sende aşikâr olsun

İçinden çıkılmaz derin bir okumada, sayfalar sayfalara kavuşsun.

Derinliğine bir dünya, ilk bakışta bilmek gayedir görülen

Duygu akışı içinde değerler, derinden ait kılan olması gerekenler

Bilmek yetmez, bildiğini değerinde yaşayacaksın.

Özne olanın hikâyesi var, hikâyeni yaşamalısın

Hikâye sadece senin değil, yaşadıklarını sayfa sayfa buluşturmalısın.

Amel defterinde canlı gerçekler, Rabbine kavuşmana sebep ilkeler

Sonunda güzelliğe sebep salih ameller, sende yaşanırken âlemler

Gökler ve yer, Rabbini yaşayacağın sayfalar

Bırak, yaşarken sayfalar sayfalara sende kavuşsun.

Emir, basitçe birleyerek, aynı kılarak değil

Farklılıkları gözettiğin, varlık ve varoluş belirimleri ile bildiğin

Hakkını verirken değerinde gördüğün, değerinde yaşadığın biçimde

Bırak, sayfalar sayfalara hakkı gereği kavuşsun.

Kur’an’da zıhar anlatısı, zıhardan öte buna misal

Başkası oluşta kendi olanın, kendi olma hakkına sahip çıkması

Cahilce, haksızca aynı kılınan sayfalara dikkat çeker

İsa ile Rabbi olan Allah’ın konuşmasında da farklı bir anlamda bu geçer

Olanın, görünenin ötesinde, nasıl derin bir dünya olduğunu

Kur’an’da söz Allah’ın, ne güzel betimler.

Bırak, sayfalar sayfalara zan ve haksızca yakıştırmalardan öte kılınsın

Özgün kılınmış sayfaların hakkı, hakkı gereği verilsin, özgürce yaşansın

Eşler birbirinden, kardeşler kardeşten, insanlar insandan daha nicesi

Bilgiden ve değerinden yana hakkı verilmiş olarak aynı tutulmasın

Herkes kendi gerçeğini başkası kılınmadan yaşasın

Gerekirse hakkını Resul’de, Allah’ta arasın,

Ancak, olması gereken değerlerde, yaşanan gerçeklerde buluşulsun

Bırak, sayfalar sayfalara kendi gibi kavuşsun!

****

Emek

Emek, amel sahibinin anlam yüklediği, değer kıldığı

Şahsını olanakları dahilinde görünüşe taşıdığı

Kendini, yeniden yaratmanın olanağı olarak bulduğu

Varlığına tutunması, varoluş çabası, çabası sonucu var kıldıklarıdır.

Allah için emek, anlamlı değerli kıldıkları ile kendine dünya yaratması

Yaratığı dünyalarda karakter, kimlik olanağında kendini de yaratması

Değer kıldıkları üzerinden değer olarak kendini görünüşe taşımasıdır.

Bundan olsa gerek ki Kur’an, Elhamdülillah ile başlar

Kimlik belirimleri ile değer biçilen Rabbin, emek ve değerler anlatısıdır.

İnsan için emek, söz sahibi olmadığı dünyada söz sahibi olmanın olanağı

Yarattığı varoluş nesneleri, olanakları gereği kendini bulma çabasıdır.

Yaratırken, yarattığı dünyaları, anlam ve değer kıldıkları

Gerçekte yaratan Rabbine, yaratım çabasında katılması

Yarattığı dünyalarda kendini de yeniden yaratmasıdır.

Miras içinde doğarken emek ve değer varlığı olmasında bulduğu

Özünde galip Rabbi ile insan olma olanağını, çabası gereği bulmasıdır.

Emek, olanakları dahilinde yaratan öznenin, duygusal etkinlik içinde

Değer olarak gerçekleştirdikleri, kendi ile gerçek kıldıklarıdır.

Kendilik, suretsiz, şekilsiz bir dünyada

Emek, kendiliğin anlam ve değer yüklenirken gerçekleştirdiklerinde

Sadece yarattıklarına değil, kendine de emek vermesi, değer kılması

Vücuda taşıması, değer kıldıkları ile anlamlı varoluş biçimi, tarzıdır.

Sonuçta emek, kendine, kendi ile var olanlara rahmet

Varoluşa kapı aralarken kutsiyet kazanılması

Emek verdikçe kutsiyet kazananın, taktir edilmesi gerekenidir.

Bundan olsa gerektir, Cenabı Allah’ın Kur’an’da

Emek sahibi olan kendisi ile beraber anne ve babayı anması

Hak edilen değerin istenmesi, hürmette kusur edilmemesi

Emeği değer ve kutsal kılarken israfı ve cimriliği de yasak etmesi.

Emeğe saygısı olmayan kastedenin, asli değerlerden nasibi olmaması

Anlayışa yitik, Âdem’de yatan gerçeği görmemesi, emre kapanmış özü

Hakkının dışında değer kıldıkları, emeğe ve değere duyarsız olması

Her daim olan, lanet denilen uzak kılınmış düşkün olmanın asıl sebebi.

Emir, emek, kutsiyetini öznesinde bulur, kutsal kılar öznesini

Varoluşun, değer kılınanlar içinde anlamlı kılınmasının olmazsa olmazı

Varlığa tutunmaktır, varoluş çabasıdır, çabası sonucu var kıldıklarıdır.

****

Nasıl Uyandık

Ne güzel! Dostun sesi ile derin bir uykudan uyandık

Gerçekler denizinde adilce rahmet bulduk

Cemal cemale rıza ile sevinç bulup kemâle yelken açtık

Geçmişin hesabını, gözyaşı ve çile ile kapattık

Günü, imtihandan ileri daim yaratılırken bulduk

Geleceği miras kılarken mirasımız bulduk

Geçmişe, güne, geleceğe aşkın anda kavuştuk

Ayrı gibi dururken şahıs olmakta yekpare olduk

Muhabbete aç, divan misali mekâna oturduk

Zamansız zamanlarda birbirimizi bulup biz olduk

Ne güzel! Dostun sözü ile derin bir uykudan uyandık

Dosttan bir nefes aldık, can bulduk, nefes olduk.

****

Nasıl Bir Duygu

Bilirim! Dün, gün ve yarın üç zamanlı varoluştasın

Bırakamadıkların korkuların, taşıyamayan ayakların

Küçüldükçe külmüş, ha çöktün ha çökmüşün

Korkuları bırak geride kalsın

Bir adım at, bak koşacaksın

Dünden, günden, yarından ibaret yaşadıkların, bırak yerinde kalsın

Anda sevgiliyle buluşasın

Bir nefes ol, bin nefes olasın

Zamana aşkın zamansız, kendilik dünyasında yaşarsın

Dönmemek üzere yaşayacaksan

Aşk nasıl bir duygu, anla!

En derinde sevdiğini yaşamalısın.

****

Er Ya Da Geç

Gerçeklerden kopuk oyun oynadığın dünya

Yalanlar içinde avunduğun dünyan.

Gerçeklerden kaçılacağını mı sandın?

Rabbinden seni mahrum kılanlar

Yutkunamadığın korkular

Gerçekler seni karşılar, sonunda derinden avuçlar

Geçmiş yüzleşeceğin kaderin

Günde korku ile beklediğin

Gelecek kaygı ile yüzleşeceğin

Sonuna kadar hüsran, nereye kaçabileceksin

Özüne, kendine, aslına dönmen gerektiğini er ya da geç öğreneceksin

Ya zoraki bedbaht ya da isteyerek, severek döneceksin.

****

Mekâna İhanet ve Mekânda Rahmet

Mekânın kutsiyeti Rabbindendir

Kâbe, Mescidi Aksa ve çevresi, kutsiyetini Rabbi ile bulur

Muhit olarak yer tutanlara rahmettir

Ancak, insan, hepsinden ileri ulu bir mabettir

Kutsiyetini unutmuş, Rabbinden uzak kılınmış, mahrum kalmışsa

Geçmişin hatası, günahı ile dolu mirası, sonuçlarını yaşamaktaysa

Kutsiyeti aliy mekânda zulüm ve kan, kutsiyeti yalan kılmaktaysa

Kutsiyeti yok sayılmış mekân Allah’ın, muhiti sanıp da aldanan

Sonuçta, Siccin misali daralttıkça daraltan bir yazgıdadır.

Adalet, gerçek, mekânda rahmet üzeri Allah’ın dinini yaşayan

Allah’ın beyti olup da Rabbine mekân olan

Sonuçta, İliyyun misali sınırsız genişlikte özgür yaşanan yazgıdadır.

****

Garipler De Mutlu Olur

Cenabı Resul “mümin yabancı gelmiş, yabacı gider” der

Belli ki müminler bu âleme garip değilseler de bu âlemde gariptir

Bu âlemde garip olanın, bu âleme aidiyeti yoktur

Aidiyet, Allah’a ise gariplik bundandır.

Ancak, müminler garip olsa da huzurdan, muhabbetten yoksun değildir.

Nefsine zalimler içinde İslam, elle tutulur ateştir

İbrahim’e ateş nasıl serin oldu ise mümine de serindir

İslam olmanın ortak ruhu içinde müminler huzurludur

Allah’ı sıfatları, esması gereği yaşarken zikri ilahide olunur

Kalpler sevdiğini yaşarken mutmain olur

Yaşam sevinci bulmaya sebepken hayırlar, bu âlem mabet olur

Allah’a aidiyette garipler, Allah ile mutlu, garipliği unutur.

****

Ortak Ruh

Ortak anlam ve değerler, ortak ruhtur

Çoklu gerçeklikte, bitmez istençlerde, haz ve arzularda

Varoluş nesnelerinde kaybolmamak için

Kökleri göklerden uzanan erdemler ağacının dallarının gölgesi altında

Doğru hedefe tutarlı bir yürüyüşte, ilkesi ile bütünlük içinde

Duruşu olacak, kaybolmayacaksa insan, ortak ruhta doğması esastır.

Sürüklenmemek, aşağılara düşmemek, daim oluş içinde kaybolmamak

Söz konusuysa insan için, olması gereken ortak ruhta buluşmaktır.

Şahadette tutunan, namazda buluşan, oruçta adanmış ruhlar Allah’ta

Zekât ile ait ve sorumlu kılınmış, Hac ile Allah’ta buluşmakta

Secdelerde bir ruh olup kavuşmakta,

Bir ezanda huzur bulmakta, İslam olduklarını hatırlamakta

Bayramlar içinde, hakikati hak etmenin bayramında

Paylaştıkları, feda ettikleri ile Allah için olmakta

Birbirleri ile yaşama tutunmakta

Nebiyi yaşama gayretinde İslam olmanın tadına varmakta

Hakikati, özgün olmanın, özgürce yaşamanın gerçeği bulmakta

Ortak değerler, ortak ruh olurken canlı tutulan duygularda

Bir nefes alırken Allah’tan, huzur ve yaşam sevinci bulmakta

Hakikati yaşamanın ideali olan güzel ahlakta

Kendinden mutmain, huzur içinde selam bulmakta

Hakikati hak etmenin güveni ile göklere, Allah’a taşınmaktalar

Emir, ortak ruh içinde doğdun ise

Allah’ı, kendin olup buldun ise

Korkular hep geride, sevip kavuştun ise

Kaybolmalar hep geride, tutundun ise

Sürüklenmeler hep geride, haddini bilip her şeyi hakkı gereği yaşadın ise

Düşmeler bir daha haram, hakikati hak ettin ise

Hizmetinde hakikat coşar, kendini bildin ise.

****

Var

Aynı olmamalar içinde ayrı olmamak var

Farklılıklara rağmen benzer, ortak noktalar var

Değerler dünyasında karşıtlığa rağmen, buluşulacak evrenseller var

Boşlukta olmak yerine, birbirine tutunmak var

Hiçliğe kapılmak yerine, değerlerde yaşamak var

Uzaklaşmak, kaçmak yerine, tanışmak, ayrılıklara inat buluşmak var.

Savaşlar, kıyımlar, zulümler yerine, barışmak var

Kötülüğü ikamet etmek yerine iyiliği yaşamak var

Şeytanına kapılmaktan öte, Allah’ı yaşamak var

Nice var içinde gelgitlerde insan olmak var

Geride bırakılacaklar unutulacak, kucaklaşmaya sebep bahaneler var.

Daraltılmış gönülde ölü hayatlar yeter, hakkı gereği özgür yaşamak var.

****

Günahlar

Burnu bir karış havada, kibirden göbeği ha çatladı ha çatlayacak

Öfkeden gözlerini ateş bürümüş, burnundan solumakta

Hasetten iflahı kesilmiş, iki büklüm içini kemirirken gaflete dalmakta

Şehvetten ateşe düşmüş, hayâdan uzak gözü kararmış

Oburluk boğaza dayanmış, boğazı tutan el bulunmamakta

Mide haram lokmadan feryadı figan ateş kusmakta

Tamah gözlerden taşmış, eller tuttuğunu koparmakta, yüz kararmakta

Ayaklar zulme araç kılınmakta, hakkı dışında yaşanan zehir olmakta

Her bir günah azalardan taşmakta, karakter bulmakta

Vicdan günahtan beri, her bir azanın hakkını çırpınarak aramakta

Azaların her biri şikayetçi günahtan, bütünlükten yana parçalanmakta

Kararan ruh, çürüyen bedende varsa eğer vicdan, selamet aranmakta.

****

Yalanlar

Kibrine kanmış, yalana sığınıp vicdanını susturmuş

Vesveseye inanmış, hakikatten sapmış

Fitne uyanmış, peşinden koşmuş

Nifaka aldanmış, gözleri gerçeğe kör olmuş

Riya maskesi ardında kurtlar, kuzu olmaya soyunmuş

Kafirlik, şirk, münafıklık yalan içinde yalan, hakikatten uzak kılmış.

Yalana mahkûmlar! Yalan, karanlıkta pusan sistir, korkuya kapı aralar

Ardı sıra yalana tutunanlar! Sonuçta tutunacak dalı olmayanlar

Yalancılar ilahi nefesten mahrum, yalan bir dünya içinde yalanı yaşarlar

Hakikatten sonuçsuz, bedbaht olacaklar

Hüsran vadisinde karanlık üstüne karanlık, kaybolmuşlar

Hakikat görünse inanmayacaklar.

****

Üzerine Alınma

Yakarırken yâre, seslenirken ayna olana, üzerine alınma

Hakkı söylerken dilim, yokluğa çekilmişken ruhum

Seslenişim yankılanırken derin bir dalınçta, üzerine alınma

Yokluğa aşkın yoklukta kimim ki kâle almış, alınganlık yapmışsın

Belli ki kendinde kıymet biçmiş, benliğine mal etmiş

Kendini ezik hissetmiş, nefsinin körlüğünde kararmışsın

Ayna olmayacak kadar kirlenmiş, paslanmışsın.

Ayna olmanın özelliğidir yokluk,

Yokluğa uçsan, var saydıklarından soyunsan, yokluktan da soyunsan,

İşte, tam orada hakiki varlık, kendini orada bulacak, kendin olacak

Aslın ile aynalaşacak, âlemler sana ayna, hem hâl olacaksın

Alınganlık yapmadan, hakiki varlığı yaşarken kendin olacaksın.

****

Gök Kubbe Altında

Görmezsin! Gök kubbe altında ne sırlar

Her oluşta görünüş bulan gerçekler var.

İblisler, cinler, göze görünmez canlılar, uzaklardan gelenler ve gidenler

Görünenler içinde, gökleri yeri kucaklayan insan da var.

Bak! İnsanlık âleminde Allah, hakkı gereği yaşayan ne Âdemler var

Gök kubbe altında yaratılmış gerçekte, yarattığı gerçekte yaşamak var.

Bilmezsin! Allah’ın velisi ne canlar var

Öte değil âlemler içinde âlemler, yakinen seyreden canlar

Görünenin ötesinde, kendilik âleminde Allah’a varanlar var.

Geleceği miras almış, öndekiler denilen salihler

Ölüme kanmaz, zahmetlere aldanmaz ne sadıklar var.

Bilmesen de görmesen de özünde canlı, derin bir dünya var.

****

İçimdeki Çocuk

Çocukluk istekleri heyecan taşır, peşinden koşulan gaye ve değerdir.

Bir zamanlar hepimiz çocuktuk, çocuktum, nasıl da heyecanlanırdım

Hiç yaşanmamış gibi taze ve canlı duyguları, istençleri tadardım

Aidiyetler, sorumluluklar, kaygılar, yaşamın gerçekleri ile büyüdüm

İçimdeki çocuk uyandıkça, tutunsam mı tutunmasam mı bilemedim

Üzerinde bir dağ, ne yapsam bilemedim, gelgitler içinde tutunamadım

Bir vakit tutunmuştum, göklere uzanmış, yeri seyre dalmıştım.

Heyecan! Nuh’un gemisi gerçekler, kaygı dağına, sen bağrıma oturdun

Çocuk, savrulmak, kaçmak değildi muradım, acı gerçeklere takıldım!

Peşinden koşamayacak kadar yorulunca, seni, o güzel saflığını unuttum

Heyecana yitik, kaygılar içinde öldün mü yoksa bir yerlere mi saklandın

Acı gerçeklerle dolu kaygılara gebe dünyadan ne zaman kaçtın?

****

Canımda Biten Gül

Allah, Resul, Kur’an, İslam, memleket, millet, devlet, sancak, ezan

Özüme işlemiş, duygusunda yaşadığım kutsalım olmuş nicesi

Miras kılınmış emanet namusum, dokundurmam canımda biten güle

Ödenecek bedel ödendi ise Bedir’de, Çanakkale’de daha nice yerde

Hak etmek için ise çetin mücadele, imtihan dahi bunun için ise

Önceliklerim namusum, yaşadığım kutsallarım dokunulmazlarım ise

Varoluşun anlamı yaşam çizgim ise dokundurmam canımda biten güle

Hainler satmış ise üç beş pahaya, hiçlemişler ise esir oldukları hevâya

İmansız yaşamakta, kuru bir inatta kaybolmuşlar ise boşlukta

Adalet doğarken puslu havada, doyumsuz dünya başlarına bela

Kutsalım namusum, dokundurmam hain, hak etmeyen küfre varana

Göklere yükselir namusum, dokundurmam haram kılınmış kâfir olana

Dokundurmam! Canımda biten, canımdan öte duran güle.

****

Şehadete Sebep Olan Katillere

Namlunun ucunda ben, arkasında sen

Avcı gibi celladım isen sen

Gök gözlerimden bakarken, soğuk terler dökmek dahi sana haram.

Azrail mi bakıyor kıstığın küçücük gözlerinden

Şeytanın ayartmış bakıyor derinden

Vicdan ötelerde değil, içindeki öldürme arzusunu öldürsen

Bileceksin! Beni öldürmek sana haram.

Vicdan ötelere atılmış ise şehadet şerbetini sunan katilim sen

Ölenlerin ölmediği dünyada ben, beni öldürmek sana haram

Öldürdüğün ben değil, insanı insan kılan vicdanı öldürdün sen

Vicdan uyandığında cehennem, gelecek mirasında ölmek sana haram

Kendini af etmeyeceksin, affedilmeyi dileyeceksen.

****

Bir Sen Mi

Bir sen mi dertler, çile yurduna düştün de sabır ocağında yandın

Bir sen mi yaratana âşık oldun da hakikate kucak açtın

Gönlüne hatır indi, keramet diyarında gezindin

Nur deryasında doğdun da gökleri kucaklarken yeri gezindin

Miraç misali asıllardan gölgelere kendini seyrettin

Hikmet diyarında irfan, basiret, feraset ile gezindin

Bir sen mi dolu gezersin, âlemler içinde mücevhersin

Yunus’u taşıyan balık sığ sularda yüzerdi korkudan

Senin gibiler ile tanıştığında, yalnız olmadığını anlarsın

Kaf dağından inmeli, haddini bilerek hakkın olanı yaşamalısın

Fakr ile hizmet düsturun, Allah’tan nasibin daim olsun

Kendisinden büyük bulunmayan, Allah’u Ekber-i böylesi yaşamalısın.

****

Kader

Kader sorunsalının tarihsel kaderinin sonucunda kaderi sormak,

Zorunlu olan yasa, gerekli kılınan ilke ve olanaklar içinde var olmak

Varlıkla uyumlu, hikmete bağlı bütünlükte, kıvamda varoluşunu bulmak

Döngüler içinde belirli kılınan, sonuçların yaşandığı oluşta bulunmak

Evvelde taktir edilmiş olanı, Allah yaratırken gelecek örgüsünde bulmak

Bir değil binlerce kaderi, belirli olmak içinde belirsiz oluşta yaşamak

Varlıksal anlamda katmanlı olmakta içerilmiş birlikte var olmak

Farklı oluş içinde, başkası oluşta kendi olmakta bütün varlığı yaşamak

Aynı olmadan, ayrı olmadığını yaşamak

Hakikati, kendi olmanın gerçeğinde yaşamanın özgürlüğünde var olmak

Yaşananların sonuçları olan oluşta, özgürlüğüne dair söz sahibi olmak

Kader sorunsalına cevap arayışında, gerçekten zordur kaderi anlamak.

****

Gerçeğe Uyanmayan Aymaz

Sanki dünyayı kendi yaratmış hesap sormakta

Hikmete gafil kafa tutmakta

Burnu Kaf dağında her iş başında

Dili pabuç olmuş, maşallah her şeyden anlamakta

Toz kondurmaz kendine, kabahati varsa bağırmakta

Yalanlar diyarına çadır kurmuş, inandığı yalanı yaşamakta

Lafta, dünyalar kurmuş, dünyalar yıkmakta

Yalnız kaldığında, bir hiç olduğunu anlamakta

Ancak, hakikate aymaz kendinden kaçmakta

Ölüm gerçek, unutulmuş diyarda

Âlemler ağlamayacak öldüğünde ardında

Diğerleri gibi unutulacak, hiçlik durağında.

****

Umutsuzluk Haram

Başını eğmiş elleri başında

Kararmış gönlü, ye’s başında

Hayaller unutulmuş, umutsuzluk aşında

Kaygılar dağ gibi körlük diyarında

Kapılar kapanmış suratına

Varlık deryasında tek başına

Şimşekler çaksa da karanlıkta

Bilmez ki musibetler hayra kapı aralamakta

Yaratan hayırlar diler, yaşananlar ağır olsa da

Hayırlara gebe rahmet güneşi daim doğmakta

Gafil başını eğmiş, gözleri kapalı karanlığa bakmakta

İman dolu cana umutsuzluk haram, hakikat hep önünde durmakta.

****

Kendi Gibi Bilmeyecek

Zannedersin ki kardeş, hayrına koşmakta

Dost olmuş da sana arka çıkmakta

Gönlünü açmış da samimi davranmakta

Sanki evliya emin kılmakta

Yalanına sazan aramakta

Sazan değilsen, sazan kılmakta

İsteği her ne ise ona yol kılmakta

Vesvese verirken fitneyi uyandırmakta

Laneti boynuna almış, cehenneme koşmakta.

Işığı yanan eve sinekler uçuşmakta

Mümin uyanıktır, şeytanı tanımakta

Kendi gibi bilmeyecek eğer korunacaksa.

****

Kavuşmak Var

Derinden bir sızı, burnun direği mi sızlar

İçinde bir boşluk, bir eksiklik, bir de yalnızlık mı var

Tamamlanmayı bekleyen özlem, yüreğini parçalar

Gökler, yer olabildiğine sınırsız, elbet sığmayacağın var

Bağrın daralır kendine de sığmayacağın var

Kaygı sınırlar, umut ve özlem kendini aşmana fırsat, yol yapar

Bir eksiklik, özlem içini yakar, kendinden öte sevdiğin var

Varlığına tutundururken kaygılar, özlem varlığını kaplar

Sevgiliye tutunmuş gözler sevdiğini arar

Buna hasret, özlem derler anladın, böylesi bir duygu var

Sevgili! Ölmek kavuşmak için ise ölmeden önce bin defa öldürmen var,

Seni hak etmek için çırpınır canlar, elbet sana kavuşmak var.

****

Kendi Olamayan Hain

İslam olmanın ne olduğunu unutmuş

Kendini alimler, filozoflar, bilgeler sınıfında zannetmiş

Değerlerden uzak, her şeyi bilmek zannetmişsin.

Her şeyi bildiğinin zannında, bilmenin her şey olmadığına kör kalmışsın

Elbet bileceğiz ancak duygularda insana inmekten yoksun kalmışsın.

Birbirimize muhtaç olduğumuzdan habersiz

Kafirler ile yatıp kalkmış, şirke dahi göz kırpmış

Kur’an’ı anlamaz, hiçe saymış,

Kendi nefsine yenik düşmüşsün.

Davaya düşman oryantalist! İhanet etmiş kaybolmuşsun.

Kendi olmaktan uzak, kendi olamayan hain, aslına sapkın olmuş

Hainler defterine yazılmış, hakikatten uzak olmaya mahkûm kılınmışsın.

****

Üç Hediyeden Birisi De Hayâ

Rivayet edilir ki Cenabı Allah, Âdem’e aklı, imanı, hayâyı hediye eder

Rivayette kalmaz, Âdemin fıtratı ve insan olmasının gereği kılar.

Akıl ile bildikçe, yeniden üretip yarattıkça, insan olmaya dair yol alınır

İman ile anlam ve değerlerde yeni dünyalara emin adımlar ile dalınır

Akıl ve imana dair kitaplar yazılır ama onlar kadar kıymetlisi hayâdır

Hayâ, değeri değer bulmanın, kendini değerinde yaşamanın olanağıdır

Yaratan, Âdem’in kendisiyle bulduğu kutsiyeti hayâ ile tescilli kılmıştır

Akıl ile yeni dünyalar kuran, iman ile dünyalar içinde değerleri yaşayan,

Hayâ ile kutsiyetini, değerinde bulmakta ve yaşamaktadır.

Güzel ahlakın temel taşı hayâ, dokunulmazlık zırhı iffet olduğunda

İnsan elmas gibi parlayacak, kutsiyetine zeval vermeden yaşayacaktır

Yusuf, Meryem, Muhammed misali Allah’ın varlık hakkını hak kılacaktır.

****

Yeniden Yaratılmanın Hikâyesi

Özne olanın hikâyesi olur, Âdem’in hikâyesi eşi Havva’nın da hikâyesiydi

Her canlı çift yaratılmıştı, çiftler yeni bir oluşta birbirini tamamlardı

Dost, yoldaş, ayna, yaşamın değeri ve anlamı yeni bir oluşta buluşmaktı

Âdem ile Havva ortak varoluşun özneleriydi, ikinci ikincil kılınmamıştı

Âdem yaratana, Havva Âdem’e ayna, katmanlı oluşta birbirine aynaydı

Havva’nın hikâyesi tek başına eksik kılınmış olmanın hikâyesi değildi

Beraberce varoluşta birbirine muhtaç, tamamlanmanın hikâyesiydi

Havva’sız Âdem beşerdi, sonsuzluğa uzanan insan olmaktan mahrumdu

Birinci yaratılışını Allah’ta bulan Âdem, ikinci yaratımını Havva ile buldu

Sınırlar çizildi, rol modeller oynandı, beşer çocuktu, büyümek şarttı

İnsan olabilmenin, yetişkin olmanın ilk durağı yasak ve ayrılıktı

Suçlu aranmadı, aranmamalıydı, ayrılık ve hasret acı ceza değildi

Aidiyeti beslerken buluşmaya, büyümeye yoldu

Ortak varoluşun gereği yetişkin olmak ise hataların sorumluluğu alındı

Âdem ile Havva hakkı olan fıtratını yaşarken birbirine eş ve ait aynaydı

Büyümek, insan olmak hep yeni bir oluşta gerçekten zor olanı yaşamaktı

İnsan insana ünsiyette inerken, yeniden yaratılmanın olanağı oldu

Onların hikâyesi, olmuş bitmişin değil, her daim yeniden yaratılmanın

Erkek ile kadın, anlam ve değer varlığı, insanın yaratılması hikâyesiydi.

****

Ne Yaşamlar Var

Küçücük hücrelerde, kendine sığmaz yaşamlar

Kimi örümcek misali kolayca yıkılası evini kurar, kimi sıcacık yuva kılar

Kimine yetmez, kimine de yeter odacıklarda biten yaşamlar

Sığmaz kabına taşanlar, kabını çatlatanlar da var.

Ölümden habersiz, süreksizlikte kaybolanlar

Kanaatten, şükürden, rızadan yoksun yaşayanlar

Şımaran, küfre varan, aczini bilmeden sığlıkta boğulanlar da var

Hazlar savurduğunda, arzular sürüklediğinde hakkı dışında yaşarlar

Hak olanın hakkını vermediklerinden olsa gerek ufuklarda kaybolurlar

Sonuçta bedbaht olacak, aymadan yaşayacaklar.

Bunlardan uzak, iman, salih amel, akıbete göre yaşayanlar da var

Geleceğe, ufuklara tutunurken özgürlüğü tadarlar.

****

Hesapsız Kendini Yaşamak

Zannedersin ki dünyayı kendi yaratmış

Allah’tan gafil, ilah kesilmiş

İnsan kendinden habersiz, aslına hasım kesilmiş

Böylesi, varlık âleminde koca bir hiç, kendini bilmezmiş

Allah’a karşı sorumlu olduğundan habersiz, haddini bilmezmiş

Böylesi, göklerin ve yerin hiç umurunda değilmiş.

Varoluş hakkının gereği olan erdemleri yaşasa

Sorumlu olduğu aslının hakkını, hakkı gereği verse

Kendisinden sorumlu kılınan melekler secdede kusur etmezmiş.

İnsan olmayı, Rabbini yaşarken hakkı gereği bilse, haddi gereği bulsa

En tepede, bütün varlık âlemi ayağının altında

Yüceler öz varlığında, hesapsız kendini yaşarmış.

****

Evladım

Evladım! İmanın o kadar zayıf ki kendi derdine düşmüşsün

Vesveseye açık, bütün kapılarını şeytana açmışsın

Baldan, şaraptan, sütten, sudan içtiğini unutmuş şeytanına aldanmışsın

Cennet-i İnsanı unutmuş hevâya dalmışsın

Vesvesenin pençesinde kaybolmuş hipnoz olmuşsun

Çok yol kat ettiğini zannetmiş yolda kalmışsın

İnsanın hikâyesi yoludur, aslına tutunmayı unutmuşsun

İnsan hem mevcudata hem Allah’a aynadır, sen insanı unutmuşsun

Bir dur desen kendine, zaten kendine de yitik kalmışsın

Bilirim! Samimisin, yolun ağırlığında ezilirsin

Geçmiş ve yaşananların sonuçları aynadır, anlamaktan uzak kalmışsın

Günü kurtarayım, yaşayayım derken insandan uzak kalmamalısın.

****

Anda Doğmak Değil Ana Doğmak

Kuru bir inat davası, tarihin tozlarını solumakta

Geçmiş hesapsız bırakılmış, hesabı elbet sorulmakta

Günü anlamaktan yoksun, gelecek kör bakışlarda

Sonuçlardan habersiz çocukça yaşanmakta

Nesnelerinde kaybolan yaşamlar, tecrübeden yoksun yaşamakta

Zamanın sahibi olmaktan uzak, çocuğu olmuş yaşanmakta

Çocuk! Büyümeyecek misin yarınlara

Aidiyetlerini bilip, sorumluluk alıp, yetişkin olup kucaklayacağın hayatta

Yarınlar unutulmuşsa kucaklamak sana

Çocukça yaşamaktan uzak, çocukluğu yaşamak güzeldir amma

Ninniler okur zaman, uyutur mekân uyanmayacak mısın daha

Yarınları yaşayacaksan, büyürken doğmalısın ana

****

Allah Muhatap İster

Cenabı Allah çocuk edinmekten ırak, çocuklar değil yetişkinler ister

Çocukluğun saflığı güzel olsa da muhatap ister

Yetişkinlik kendin olmaktır, çocuk gibi nesnelerinde kaybolmamaktır

Allah ilgileneceği çocuklar değil, muhatap alacağı yetişkinler ister

Melekler dahi Âdem’i sorgularken çocukluk ettiler

İstenen yetişkinlikten mahrum, isteneni görmediler

İnsan evre evredir, zamanın koşulları altında büyümektedir

Sonuçta kendisinden, çocukluk evresinden yetişkinliğe ermesi istenir

Zorluklar kendi olmanın fırsatını sunarken Allah yetişkinler ister

Hatası ve günahı ile kendi olmayı beceren, sorumlu olduğunu idrak eden

Aidiyetini kendisinde bulan, güneş misali gölgesiz çocuklara gölge olan

Muhatap aldığı Makam-ı Mahmud ta kendi olmalarını ister.

****

Rızayı Bilir Misin

Mutluluğu bilir misin? Allah’ın razı olabilme özelliğinden bir görünüştür

Eskilerin deyimi ile zılli bir tecellidir, eşyayı kabullenmenin olanağıdır

Benliğin kendini okşadığı tadında nesnesini hoşnutlukta tatmasıdır

Rızayı bilir misin? Allah’ın kabulünü, hoşnut olduğunu belirten ismidir

Mutluluk, eşya şahsa uzanır iken gölgelerde nesnelliğin yaşanmasıdır

Rıza ise aslen şahsın şahsa uzanması, tutunurken nesnelliğini bulmasıdır

Şahsın şahsı kabul etmesi, kişi kılması, hoşnutlukta bulmasıdır

Eşyayı değil, şahsın şahsı, duygusu hoşnutlukta kabul etmesi, tatmasıdır

Birbiriyle yaşam sevinci bulması, onurlandırması işte asıl mutluluktur

Sen razı, senden razı, senden razı olmaktan ötesi yârin razı olmasıdır

Yaşam sevincinde nesnelerine aşkın yârin rızada kendini tatmasıdır

Sevgiliye adanmış ruhlar için yârin sevincinin sevinci olmasıdır

Çocuklara mutluluk, yetişkinlere rıza, yaşama tutunmanın yazgısıdır.

****

Sevilen Sevene Güzel

Anadolu’yu özledim, dumanı yüreğimde tüter

Anadolu ne güzel, bağrından koparsın bağrına basar

İnsanı ne güzel, hoş sohbeti

Tevhidi özümsemiştir güzel dili

Anadolu ne güzel, mihnet etmez yüreği bağrımda açan gülü

Anadolu bana güzel

Sevilen sevene güzel

Anadolu ne güzel

Buram buram güzellik kokar

Anadolu bana coşar

Anadolu benden coşar

Özledim ya canım Anadolu’ya coşar.

****

Kendin Olacaksan

Kendin olacaksan, nedenini kendinde bulacak, kendin olacak

Kendin olma cesaretini gösterecek, Kayyum’u böylesi yaşamalısın.

Ancak, demeyesin ben bana yeterim!

Kendine yetecek, kendine yettiğin gibi ötekine de yetmelisin

Samed’i böylesi yaşamalı, özünden dirilik coşarken kendini bulmalı

Âlemler ile hemhal olmalı, Hayy olanı yaşamalısın.

Ancak, demeyesin ben bana yeterim!

Kendin olacaksan, başkasına da yetmeyi öğrenecek

Varoluşun ortak gerçeklik olduğunu bilecek

Ortak değerlerde buluşacak, kendin olmayı rahmet ederken bulmalısın.

Kendine tutunacaksan, kendin olmayı koruyacaksan, varım diyeceksen

İnsan olmanın tadına Rabbini yaşarken varmalısın.

****

Varoluşa Tutunmak

Göklerden ateş mi yağar, düşer mi taşlar, yıldızlar

Yokluğa mı karıştı dayandığın dağlar

Sebep mi oldu yılgınlıklara zorluklar, acılar

Faniliği hatırlatırken ölüm yakında mı bekler

Yaşam yokluğa kanat mı açar

Hiçlik başucunda mı bekler?

Her şeye rağmen güne taşıyan koca bir tarih var

O kadar yaşanmışlık var, geleceğe tutunmak var

Korkular, sevgiler duyguya dair varoluşu değer kılanlar da var

Sorgulanan varlığa doğru koşarken varoluşa tutunmak var

Varoluşa tutunmaya sebep nice neden ve hikmet var

Anlamsız, değersiz değildir elbet yaşananlar.

****

Selam Yurdu

Beyaz zambak misali, selam yurdunun güneşi unutmadım

Tertemiz yüreğinle, yorulmuş başını omuzuma dayadığını

Çökmüş gözlerin, yorulmuş bedenin, yıllar seni de unutmuş değil

Gözlerin kapanırken dünyanın karanlığına

Bir parça huzur için selam yurdu olayım, omuzum yeter sana

Dur uyanma! Yılların birikmiş acılarını yeniden hatırlama

Yılların yorgunluğu gidecekse başını koyacağın omuzum yeter sana

Ağırsa da çökse de önemli değil, selam yurdu olacaksam sana

Yılların yorgunluğuna değecek bir an, bir parça huzur yetmez mi sana

Zor yıllardan uzanır ağarmış kumral saçların omuzlarıma

Gözlerin dalarken huzura bir an, yılların hesabı bitsin omuzlarımda

Yılların yorgunluğu bitsin, başını dayadığın evladın omuzlarında!

*

Selam yurdu annelere, zambak kokulu, selam yurdu, annelerin en güzeli adına…

****

Kaçmak Kaderin Değil

Yabancılık, yalnızlık, kaçmak kaderin değil

Yabancısı oldukların yıkılırken üzerine uzaklaşır senden

Kalabalık içinde dahi yalnız

Yakin bildiklerin dahi yabancı ise

Düştüğün dünyada trajedi, herkes rolünü oynamanı ister senden

Bir yalan mı oynanmakta yoksa gerçek mi sergilenmekte

Ortak dünyanın gerçeği kendi dünyanın yalanına uzak ise

Gerçekten kaçan kaçak oyuncu, yalanı oynamak ile kolayı seçmekte.

Yarattığı gerçeklikte insan kendini de yaratmakta ise

Yaşam, anlamlı bulunan, değer kılınanlar ile tutunulan ise

Kendiliğine dahi tutunmak, varoluşu anlamlı ve değerli bulmakla ise

Gerçek varoluşunda, anlam ve değerde aşikâr olmakta ise

Aidiyet ve sorumluluk, ortak gerçeği yaşamak için gereken köprüler ise

Gerçekten kaçılamadığını öğrendiğinde

Ağlarsın yaktığın köprülere, tutunamayan kendine.

Korkular, kaygılar kendine tutunmaya sebep kaçılmayacak yerde

Yalnızlığa gömdüklerin, yabancı oldukların kaçtıkların ise

Kendinle aynalaşacağın, hesaplaşacağın gün bugün ise

Gerçek sonuçta yakalar, kaçamazsın işte!

Varlığının sorumluluğunu üstlenmek gerçeğe adım atmak ise

Kaybolmamak için tutunmalısın kendine, yaşanması gereken gerçeğe

Gerçeği yaşamak oyun değil ise

Yalnızlık, yabancılık, kaçmak hep geride.

Emir, varoluşa tutunmak için inanılan yalanlar

Yakılması gereken kabuslar ise

Uyanmalısın gerçeğe, yaşanması gerekenlere, önce kendine

Tutunmalısın kaybolmamak için canından öte değerlere

Yıkılmamak, düşmemek için inanmalısın gerçeğe, yüceltecek değerlere.

****

Hemhâl Oldukça

Dosta acı dokunmuş, dokunmaz mı bana

Yüreğine taş bağlamış, ağırlığı bana

Sanki gurbet ele düşmüş, hüznü bana

Dert ocağı olmuş, karalar bana

Rahmet yağar, tasası düştü bana

Himmet istemiş, merhamet etmek bana

Hakikat yolu zor, kanatlarımı gerdim yükü bana, şefkat etmek bana

Hemhâl oldukça, dertler kâbus gibi çökse de bana

Adalet yaralanmışsa vicdan bana, hayır bana, doğruluk bana

İman dolu nefes ile Allah’a tutunmak bana

Şikâyet yok! Rıza bana, sulh bana, huzurda isem Allah bana

Hemhâl oldukça, var olmanın hakkını vermek bana, dost bana.

****

Yol

Yol Allah’ın yoludur, herkes nasibi kadarını bulur

Nasip çalışıldığı, mücadele edildiği kadar bulunur.

İman, salih amel, akıbete göre yaşamak kaidesidir yolun

Sabır ile yol tutan kaidelerde tutarlı olan çok az bulunur.

Her şeyi bileceğiz diye bir kaide yoktur

Ancak, her şeyi hakkı gereği yaşamak kaidesidir yolun.

Önemli olan sonuç almak, doğru yol olduğuna kani olmaktır

Hakikatten, yani Allah’tan sonuç almak kaidesidir yolun.

Dua, zikir, tefekkür, ibadete dair ne varsa ihlas ile sonuca taşıyacaktır

Yaşananların sonuçları, her an bir oluşta yaşarken er ya da geç bulunur.

Hakikat sonu olmayan yol, yol olmuş yolcuyu yolun başında ehil bulmak

Hakikati yaşarken kendin olmak, yol tutana yol olmak kaidesidir yolun.

****

Sığ Sularda

Birinin derdi varmış, benden bilirmiş

Birinin nazı tutmuş kendine küser, beni suçlu bilirmiş

Parasını kaybeden de var, benden istermiş

“Aman, dokunmayın bana!” Böylesi yol gitmek isterlermiş

“Hasta olmayayım” böylesi rahatım derlermiş

Arkadaşın işi rast gitsin, himmeti bendenmiş

Feryadı figan çağıran da var himmet istermiş

Havadan, sudan işler peşinde tevhitten uzak gaflet sinmiş

Hayatın gerçeklerinden kopuk dünyasına hapsolmuş

Beklentiler, arzular içinde kaybolmuş, sığ sularda boğulan çokmuş

Yetişkin olmak değil derdi, şımarık çocuk olunmuş

Allah’ta yetişkinliği bulmak yerine, dünyasında kaybolmuş.

****

Gerçekten Kopanlar

İnsan olmanın haysiyeti, namusu var

Haysiyetini, namusunu satanlar

Hak olandan kaçarken, vicdanı unutup kaybolanlar

Uydurdukları yalanı yaşarken vesveseye aldanmış yolunu şaşıranlar var.

Arkadaş kurbanı ihanete uğrayanlar

Varlık içinde şımaran, sefalet içinde küfre varanlar

Bir inada tutunmuş savrulanlar

Karanlık korkulara gebe yolunu şaşıranlar var.

Gururu inadı olmuş körü körüne bakanlar

Sonunda canından bezmiş gerçekten kopanlar

Düştükçe düşen, âlemde sürüklenen, korkudan acziyet duvarı örenler

Cehennemden çıkmanın yolu elbet var!

****

Zor Olsa Da

Bazen yorgun oluyor insan

Güç getirmek, iş yapmak gözünde büyüyor

Sanki hâlsiz, isteksiz “beni bana bırakın” diyor

İsteksiz bakışlarda, isteksizliğin isteksizliğe istek olduğundan habersiz

Hayatın gerçekleri var, kaçılmayacağından da habersiz

Pusmuşsa insan “beni bana bırakın” diyor

Olana bitene duyarsız, yorgun bakıyor

Hayatın gerçekleri önünde duruyor

Kendinden kaçamayacak çaresiz

Zor olsa da yaşam devam ediyor

Sevdikçe, sevdikleri ile zorluklar, yorgunluklar siliniyor

Kaderi, gayret ettikleri ile insanı bekliyor.

****

Ölmeye Geldik

Biz bu âleme ölmeye geldik

Bedende ölmek ise dünyaya gelmek

Nefsinden yana dünyada ölmek

Her bir nefeste her an ölüp de dirilmek

Var olmak için ise ölmek

Biz bu âleme ölmeye geldik

Ölmekten kaçış yok ise ölmeden önce ölmek

Görünenden öte âlemlere göçmek

Adanmış ruhlar gibi can verip nurda dirilmek

Şahadet deminde Baki’ ye yetişmek

Selamet yurdunda var olmak için ise ölmek

Ölmemek için ölmeye geldik.

****

Dur

Dur! Nedir bu kuruntu ve evham

Şüphe dolu bakışlarda kendinde boğulman

Vesveseye açık kafanda vurulman

Kalbine söz geçiremeden yıkılman

Geniş mekânda, mekânda daralman

Sıkıntıdan bitmez zamanlar daraldıkça daralman

Günahların yükü altında boğulman

Dur! Nedir bu kendinden kaçman

Kendine döneceğin vicdandan uzaklaşman

Varlığının sorumluluğunu almaktan kaçman

Seni senden sorarlar başkası yalan

Kendin olacaksan olması gereken Allah’a tutunman.

****

Önce

Önce Türk, Arap, Yahudi, Alman, İngiliz ve saire olmuşsun

Doktormuş, sanatçıymış, kariyer sahibi, parası bolmuşsun

Beşer doğmuşsun, insan olmaktan önce başka şeyler olmuşsun

Aslını unutmuş, bütünden kopmuşsun

Sonradan olunana kanmış yolundan olmuşsun

Ayrılığa dair bir şarkı tutturmuş uzaklarda avunmuşsun

Beşer doğmuşsun, önce insan olmak gerektiğini unutmuşsun

İnsan olmanın, para, kariyer, ırk, cinsiyet ile olduğunu sanmışsın

Aldanmışsın! Zandan ibaret kuru bir davada kaybolmuşsun

Aynı değilsin elbet, ayrı olmadığından habersiz uyutulmuşsun

Cemalin Allah’ın cemali, önce fıtratın gereği insan olmalısın

İnsanlığı Allah’ta bulup, gerçekler temeli, insanlık evinde oturmalısın.

****

Olması Gerekene Tutunmak

En dipsiz karanlıkta dahi umut ışıktır

Gökler uzak görünse de yerden yakındır

Ulaşılmaz dediğin ulaşılmaz, olmaz dediğin olmaz mıdır

Kendin olacaksan savrulmak marifet değildir

Kurtulacaksan karanlıktan, hakikat uzak değildir

Yeter ki iste, umut ettiğine tutun! Gerçeğe dair ise zayi olacak değildir

Karanlıkta kaybolmak hakkın değildir

Senden seni sorar, vicdanda tartar, kılı kırk yarar hesaba tutarlar ise

Adalet merhamete, cehennem cennete gebe senden uzak değildir

En dipsiz karanlıkta dahi senden seni isterler kaçmak marifet değildir

Sorumlu olduklarınla kendin olmanı isterler çocukluk amaç değildir

Karanlığa takılı kalmak, beklentilerde kaybolmak kaderin değildir.

****

Zikri İlahi

Derdim rızık değil sen rızkımızı verirsin, kendine yeten bizlere de yetersin

Sen ki güzelliğin ile biricik, unutturdun bizi bize, en güzel sensin

Muhabbetinde var olduk, aynalar içinde ayna sen bizlere yetersin

Derdim ahiret değil, ahretten öte, bizlerin muradı, refiki âlâsı sensin

Seninle diri, nedeni kendinde her can yönelmiş sana, daim dönülensin

Ey Ahad! Biçimler içinde biçimsiz duran, biçim veren sensin

En yüksek idealde yarattıklarını bekleyen, muhatap arayan sensin

Mekânlar senin, zamanlar senin, sen her birinde seyirdesin

Bağlamlar bağlam içinde her şeye anlam veren, değer biçen sensin

Ya Elif Ya Nur Ya Samed, sınırsız merhamet sahibi, sen bizlere yetersin

Seni sana hatırlatmak ne haddimize, kendini hatırlatan sensin.

Her can, aciz ve tam olduğu ile zikirdedir, sen her birinin zikrindesin.

****

Önce Kendin Olmalısın

Kendini bilmelisin! Ne idin ne oldun, neleri yüklendin

Allah’a, tarihe, doğaya dair neyi emanet aldın

Geleceğe dair neyin peşindesin

Seni sen yapan nedir ki varsın, varoluş derdinde çırpınmaktasın

Seni sen yapan olanakların, peşinden koştukların

Beşer doğmuşsun, insan olmuşsun, ikinci yaratımını dil ile bulmuşsun

Dil ile biçim alan anlam ve değer dünyası içinde sen neredesin

Nedir ortak yanların farklı oldukların, ne ile nasıl ne için var olmaktasın

Neler olanakların, nasıl yaptıkların, ne için olduğunu ise sen bulmalısın

Kendini kendinden sormalı, kendi varlığını yoklamalı öylesi yaşamalısın.

Değişen, değişmeyenleri ile sen, varlığın sureti, önce kendin olmalısın

****

Kaygıdan Öte

Kaygılanmış gönlün, gelecek üzerine yıkılmakta ise kaçma

Geçmiş kopamadığın, pişmanlıklar ayağına bağ olmakta ise yıkılma

Var olmak için çırpınırken varlığın değer kılınmakta ise durma

Kaygı bir nefes, seni sen kılanlara ayna iken kendine bakmaktan kaçma

Gizliden, varoluşunu acziyette hissetmene neden ise ezilme

Yaşama tutunmana neden, olması gerekene yol olmakta ise durma

Kaygılandığın dünya, kendini yaşama olanağı tanıyan dünyadır kaçma

Sırtını dönüp duyarsız gibi davranma

Başını önüne eğip dertlere kaygı ile dalarsın ama mücadeleden kopma

Varlığını değer bulsan da kaygıda acziyetini tadarken haddini unutma

Gelir geçer bu hayatta hem acılar hem dertler nice musibetler yılma

Kaygıdan öte hayatla barışmak, değerinde yaşamak da var unutma!

****

Yanılmışsın

Bizi yok saymış, uzaklara atmışsın

Gözünü karartmış gönülden ırak kılmışsın

Her şey sadece sen de mi biter sandın

İlmin gözüne perde olmuş kör bakmışsın

Kibri özgüven zannetmiş yukardan bakmışsın

Aldanmışsın, bizi anlamamış, en büyük eksiğini bilmemişsin

Hak etmiş olanlardan hak ettikleri alınmaz, anlamamış, yanılmışsın

Hikmet, irfan, ilim nereden taşar, âlemlere nüfuz eder bilememişsin

Mesele şöhret olmak ise tarihin sayfalarında öleceksin

Dünyayı değiştirmekten yoksun anılmayacaksın

Sen, kibirli şovmen! Allah’ı, ilahi gayeyi unutmuş yolunu şaşırmışsın

Sebepler dairesinde kaybolmuş, insanı hiçe saymış yanılmışsın.

****

İade Olur

Cebi dolu, tuzu kuru

Sanki mülk kendininmiş, herkes bundan habersizmiş

Her şey yerli yersizmiş, kendisi düzeltecekmiş

Dünyayı kurtaracak kahramanmış, havasından geçilmezmiş.

Havasını atarken dahi iğreti, şımarıklık zilleti

Bitmez istekler, şikayetler, hikmetten uzaksa ağızdan uçuşan küfürler

Hevasına kul olan kendinden başkasını görmezmiş.

Bilinmez! Gerçek sultanlar acziyet yurdunda oturur

Kulluktan sultanlığa uzanan yolda yokluktan varlığa soyunur

Her şey asıl sahibine iade olur

Bunu bilmeyenler, sonuçsuz kuru bir davada hevâsı peşindeymiş

Emanete sadık aşık canlar, ölmeden önce ölmeyi bilirmiş.

****

Dertler

Kardeş! Dertliymişsin, dertlenmişsin

Dertler dünya kadar, bir seni bulmuş

Arabeske bağlamış, sitem ve isyanda yığılmışsın

Çok sesli uyumsuz alaturka çığırmaktasın

Dünyada bir tek sen dertliymişsin

Dertlerin en büyüğü sanki seninmiş.

Elbet dertler ağır basar, karalar bağlar, kalbi yese boğar.

Dertler okyanusunda doğar insan, bilememişsin

Dert bu, ilahi cilve, ilahi fırsat olduğundan habersizmişsin

Rahmetten düşen damlalar, boğulmana neden olmasın.

Kardeş! Dertliymişsin, dertlenmişsin

Dertleri ocak etmiş, pişen nice can var

Dertten başını kaldırmayan garipler var

Gurbete düşmüş dertliler de var

Diken üstünde yılanın ısırdıkları da var

Kuş sütünden habersiz, bir bardak suya hasret olanlar var

Yâri derdi olmuş, aşıklar da var

Derdi zulüm bilmiş küfür ehli var

Rahmetten bilip yeniden doğanlar var.

Kardeş! Dertliymişsin, dertlenmişsin

Dertler okyanusunda doğar insan, olanaklarını tanır, açımlar

Dertler, anlatmakla bitmez hikmetten, yetişkin olmaya kapı aralar

Hakikate tutunurken sendeki gerçeğe de kapı aralar

Hangi değerde var olacağının özgürlüğünü, seçimini sunar

Varsa imanın Rabbin yanında, ateş olsa dertler, huzur sende ise ne yazar

Emir, Zül Cellal-i vel İkram’dır yâr. Dertsiz insan mı var

Derde boyanmış gönül kendi olmaya yol arar

Aramalıdır yâr. Dertlendikçe kendine, yâre yol tutmaya çare arar

Bedelini verirken hak ettikleri ile yeniden doğar.

****

Kaygılan

Gelecekten sorumluysan

Sorumluluktan kaçamayacaksan

Geleceğin sorumluluğunu kaygıda alacaksan, kaygılan!

Yeniden yaratılacaksan

Beşer olmaya aşkın insan ile insan olacaksan

İnsandan uzaklara kaçmayacaksın, kaçacaksan kaygılan!

Aidiyet, sorumluluktan yoksun, değer yoksunu olacaksan

Anlamsız bakan gözlerin, duyarsız yüreğin, kaygılan!

Tembelliğin kendinden kaçmana nedenken

Hayatın gerçekleri önünde Azim’den kaçılmaz, kaçacaksan kaygılan!

Boşlukta gönlün, sevgiden yoksun sürüneceksen

Bir ayna bulmadan, kendinden habersin yaşayacaksan, kaygılan!

****

İronik Bir Yanılgı

Anlamsızlığın, mutsuzluğun, nedensizliğin

Felsefesini yapmaya çalışan da var.

Ne için olunduğuna dair anlamın bulunamayacağı bir savdan ibaret

Anlam arayışında çırpınırken dahi anlamlı kılar, anlama dairdir insan.

Selam, selamet, huzur varken mutluluk ise abartıdan ibaret

Değerlerde yaşaması gerekirken, mutlu olmaya bahaneler arar insan.

Nedensizlik anlamsızlığa nedendir, amaç varlığı ise insan

Ne için olduğunun gerçeğini, anlamını sonuçta bulmalı

Önsel, gerçek nedene de yitik kalmamalıdır insan.

Anlam krizinde hiçlerken varoluş nedenlerini

Neden böylesi sınırlar kendini?

Anlamsızlığa, değersizliğe, huzurdan yoksunluğa

Neden, böylesi mahkûm eder kendini?

Varoluşu anlamsız bulurken, bilgiyi, değerleri hiçlerken dahi

Anlam bulan, değer biçen değil midir insan?

Varlığı bundan ibaretken, böylesi varoluşundan habersizdir insan

Anlam ve değer varlığı insan, kurduğu dünyalarda insan

Böylesi, Allah’a temsil Allah’ı yaşarken

Böylesi, ne için olduğunu bulmalıyken

Görünen o ki

Kendinden, varoluş biçiminden, nasıl var olduğundan habersiz insan,

İronik bir yanılgı içinde, ironik bir varoluş durumunda bulur kendini

Varoluşun anlamından, gerçekte ne ile değerli olduğundan

Yani ne için olduğundan gafildir.

Emir, görünen o ki anlam ve değer edinmeye düşman

Düşman değilse de bedenlerden ibaret varoluşu eksik anlayan

Yarattıkları ile yarattıkları içinde hep yeniden yaratılan

İnsandan gafil insanı yaşayan, insanı anlamayan meleklerden aşağı

Nedeni hiçlerken dahi nedeninden bakan, ironik iğretide bulunanlar var.

****

İrfan Yok İse

Anlayış eksikliği hayatı zindan eder

Sonuçtan uzak, hikmete yitik ahmaklığın sonu, körlük zindanında biter

Anlayışın eksikliği hayatı cehennem eder

Hevâsının peşinde olması gerekenden uzak ise cehennem yanında gezer

Gökten melekler inse de perde inmişse gözlere

Kör bakışlar ile dipsiz kuyuya iner

Anlamlar göğe yükselir iken ağız ile kuş tutulsa

İrfana dair inciler sunulsa

Anlayıştan yoksun ise şeytanı gölge eder, peşinden sürükler

Peşinden sürüklerken, hayatı zindan eder

Sonunda cehenneme yol eder

İrfan denilen anlayış tam ise hayat anlarken, yaşarken güzel.

****

Elinde Midir

Elinde midir dünya, elden ne gelir, taktir senin midir

Daha kendini tanımazken, yolda kaybolmuşken, elinde midir yaşam

Kaçamadığın gerçekler varken, daha kendinde bütünlük edinmemişken

Elinde midir kendin olman

Bilmediğin, kontrol etmediğin, sanki kargaşa içinde belirsiz

Yerli yerince olup bitmekte iken her şey, elinde midir dünya

Elden bir şey gelmiyorsa, acziyetine tanık kılıyorsa

Böylesi kendini tanımana fırsat tanıyorsa

Kendini gerçekleştirmene olanak veriyorsa, bırak elinde olmasın dünya

Böylesi, kendin olmanın olanağını, özgürlüğün yolunu bulmuşsun

Böylesi, elinden kılmanın yoluna tutunmuşsun

Ey Acizliği ve varoluşu ile kavgalı insan!

****

Sükût

Sükût hazinenin anahtarı ise, sükût edenler hazineye memurdur

Anlayışa açık olmak, ayna misali kalbe sahip olmak

Anlama dair ne varsa akarken

Kalbe düştüğünde anlamak, sükûttandır.

Sükûtu öncelemek, değildir susturmak, tahakküm kurmak!

Gönül göğünde cereyan eden anlama, anlamaya açık olmak

Hikmeti ile olan biteni seyir etmek

Kendilik göğüne yükselmek sükûttandır.

Sükûtu öncelemek, değildir susturmak, tahakküm kurmak!

Tevhid ehli isen Allah’ı anlamak sükûttadır

İrfan ve hikmet sükûta tabi iken Allah’ı anlamaya çalışan can sükûttadır

Dilinden Allah konuşur ise dil Allah’ın, can sükûttadır.

****

Güzel Zordur

Güzel zordur, zorluğun sonunda kavuşulur

Güzel dediğim, can içinde candır

Varoluş sancısı çekene nefes olmuş hayattır

Varoluşa tutunmaya sebep, canlar önünde fedayı candır

Güzel zordur, zorluk, güzelin değerli olmasındandır

Her değer bedelinde değer, sevmek bedel ise ötesi feda ister

Feda ettiklerin güzel için ise güzelin bakışı altında seven can bulur

Güzel dediğim, can içinde candır

Özlerde saklıdır, gerçekleştirdiklerinde sevdiğine aşikârdır

Farklı oluşta, ayrı olmadan yaşanan gerçek, Âlemlerin Rabbi O’dur

Ondan gayri kıblesi olan kaybolmaya mahkûmdur

Güzele dair ise gerçek, kavuşmak uzak değil, kavuşanlar can bulur.

****

Bazen

Sözde kopmuşsan, kopamayacağın, dışında olamayacağın bir dünyada

Bazen kendini bırakman gerekir akışa

Ayrı mı durmaktasın, durduğunu zannetmektesin

Bazen bir an durmak, sükût etmek hissetmek gerekir hayatı

Bütün güzelliği ile en yalın biçimde hissetmelisin derinde olanı

Derin bir sükûtta en yalın biçimde hissetmelisin yaşananları

Yalçın dağın başında, en sert rüzgârda, dünya başına yıkılıyor olsa da

Gaflete düşmüş olsan da bırakmalısın kendini Fail-i Mutlaka

Tevhidi hakkı gereği yaşayacaksan, bırakmalısın kendini Fail-i Mutlaka

O an hissedersen Fail-i Mutlakı, sevildiğini de o vakit anlamalısın

Sevgili sevdiğine görünür bunu anlamalısın

Akışa bırakırken kendini, ameli salihle teslim olacak, yâre tutunacaksın.

****

İşte Günahın

Günahtan kopamadın, vicdanın yaralı

Ey yarlı kuş! Süzülürken göklerde, indi isen yere

Yer dar geldi ise gerçeğe kör, duyarsız kaldın ise işte günahın

Seni senden koparmış ise günahın, parçalanmış dünyan günahın

Kendine dahi duyarsız kaldın ise kararttığın dünyan işte günahın

Şikâyet etmekte, suçlu aramakta, çocukluk etmekte isen işte günahın.

Allah’a tam iman etsen, biraz da kendine güvensen

Yaptıklarının sorumluluğunu üstlensen, bütün kirlerinden silkelensen

Uçacağın günler seni bekler, göklerde özgürce süzüleceksen

Yaralı kanatların günahın, artık varoluşunu özgürlüğünde hissetsen

Pişmanlıklar kendin ile kavgan, kavganı bitirip göklere yükselsen

İman ve sadakat iki kanat, anlam göğünde değerlerde yükseleceksen.

****

Şimdi, Yolda Kaybolmuş

Kolunu kanadını kırmışlar

Miski amber kokardın

Şimdi, hüzün kokuyorsun.

Başını önüne eğmişler

Bir sen vardın, güzelliğin ile kendini yaşatırdın

Âlemlerin kıblesiydin

Şimdi, başını öne eğmiş, kim bilir hangi illerde geziniyorsun.

Dertli, sert bakışların ardına saklamışlar

Ne güzel bakardın, derinlerde sen vardın

Yaşam sevinci ile âlemlere uzanırdın

Şimdi, yolda kaybolmuşsun, bilmiyor nerelere bakıyorsun

Dertli başında nerelere kaybolmuşsun.

Belli, derde düşmüş, kendi dünyana mahpus, bir yerlerde kaybolmuşsun

Sırtın dik yıkılmamışsın ama başını öne eğmişler

Eskiden özgüven abidesiydin

Şimdi, acziyet durağın, kendin kokuyorsun.

Kendin olmaya yol arıyorsun, haberin yok, kendine yol bulmuşsun

Kaderin kendin olmaksa elbet kendini bulacak, kendin olacaksın

Şimdi kaybolmuş oyalanıyorsun, yeter desen kendine yol olursun.

****

Küçük Hesaplar

Küçük hesaplar peşinde, yalan üzerine bina yapılmaz unutmuşsun!

Küçük hesaplar peşinde koşuyorsun

Büyük resimden, hikmetten uzak bakıyorsun

Yalanlar içinde kayboluyor

Sonuçta keşke, keşke, keşke derken yıkılıyor

Bak! Geçmişin içinde boğuluyorsun

Keşke dediklerine aldanmış

Keşke derken kendin ile kavgalı

Nasipten kopmuş, bereketten yoksunsun

Belki, böylesi kendini tanımaya fırsat bulmuş

Ancak, idealden yoksun geçmişe hapis olmuşsun

Barışmayı öğrensen, özgürlük ötelerde değil, hakikatte bulursun.

****

Hep Yeni Bir Oluşta Yürüdük

Hasret vaadine ta ezelde düştük

Hüsran vadisinde acziyet ile yürüdük

Günahtan, hatadan, eksikten yana hep nasipli idik

Her an bir oluşta tutunulmayan vakitte, hüsranda olduğumuzu gördük

İlahi aşktan bir paye düştü bize, yedi başlı ejderi ellerimiz ile öldürdük

Düştüğümüz yerden Hakk’a yükseldik

Her öleni Rabbe yürürken gördük

Yepyeni bir oluşta beraber yürüdük

Zorluklar, acılar ilahi cilve imiş, insan olmaya bahaneymiş

Hakk’tan tavizimiz yok! Hayırlar üzeri iman ile yürüdük

Bir ip misali ayetler, âlemleri hep bir oluşta dokunurken gördük

Tutunduğumuz ipi kesmeden, dokunan âlemlerde vicdan ile yürüdük.

****

Olunması Gereken Yer

Farklı kıldıkları ile seni yarattı ise

Âlemlerden aliy, meleklerden ileri kıldı ise

Seni muhatap aldı ise

Muradı sen ise

Keramet, mucize murad değildir.

Canımızı emanet bildik ise

Nefsimizi terbiye ettik ise

Hevâlardan ileri, hayallerimizi Allah’a sattık ise

Geleceği günde bulduk ise

Yâr deyip Allah’a yakin geldik ise

Âlemlerden ileri muradı insan ise

Âlemler murad değildir.

****

Can Buldukça Can

Kendinden evla olana fedadır can

Feda ettikçe can bulan, yaşamına değer katan

Değer edindikleri ile anlamlı yaşayan

Öncelikli kıldıkları ile aidiyet duyan adanmış her can,

İbrahim, İsmail, Muhammed Mustafa gibi can buldukça can

Varsaydıklarından öte varlık bulmuştur Hakk’tan

Tatminsizlikten uzak, mutmaindir yaratandan,

Kendi nefsinden, yaşamın ta kendisinden

Yaşatan Rabbinden, mutmain oldukça her can

Âlemler içinde Rabbi ile söz sahibi iken

Sözü yere düşmeden biçimlenmekte ise âlem

Kendinden evla olana feda olduğundandır can.

****

Kur’an

Kur’an sayfalarda kalmalı değil

Anlatırken seni sana

Ayna tutarken hem hakikate hem olan bitene hem de sana

Duvarda asılı kalası değil

İnsan olmaktan yana varsa nasibin

Hakkı gereği yaşaman gereken değerlerin

Kur’an senden öte duracak değil

Sayfaları okurken, Rabbin sana konuşurken

Rabbini anlamak elbet kolay değil

Anladıkça, anlamanın yeterli olmadığını bilirsin

Rabbini hakkı gereği yaşaman gerektiğini öğrenirsin

Yaşamalısın Kur’an’ı, hikâyenden uzak değil.

****

Yaratırken Yaratılan

Her şeye kendini katar insan

Yaşadığı acılar, mutluklar, kaygıya dair ne varsa, yanında da zorluklar

Duygu ve düşünceler ardı sıra, yorumlarken hakikate katılıyorsa insan

Kendini katarken hep yeniden yarattığı dünyalarda oluyorsa insan

Yaratılışı gereği başkası değil de kendi olması gerektiğinden.

Yorumladığı dünyalarda kaygıyı, acıyı, acziyeti, günahı, sevabı, vicdanı

Kendi olabilme olanağı olarak bulur, yanında da zorluklar

Kendine dair ne varsa onu da yorumlar, yaratırken yaratılır insan

Her şeye kendini katarken, her şey de kendi olmaya zorlar

İşte insan! Kendi olma çabası diyalektiği içinde zorlanan, çırpınan

Yaratırken yaratılan, Allah’tan aldığı paye ile kendi olmaya yol bulan

Kendi olabilmek için hep yorumlamak, yaratmak zorunda kalan.

****

Kaçırılan Şafaklar

Uyuyorsun

Şafağı kaçırıyorsun

Kızıla boyanmış şafaklarda

Emeğin yorgunluğu altında

Ha kapandı ha kapanacak gözler ama

Günü beklerken huzur yüreğini mühürler kaçırıyorsun

Uyurken, yeniden doğuştan habersiz

Yeni günde tutunacağın geleceğinden kopmuşsun

Kendini hapsettiğin küçük dünyada

Daha büyük bir resimden bakmaya korkuyorsun

Gözlerini kapamış uyuyorsun

Yeni dünyaları kaçırıyor, tadında yaşamayı bilmiyorsun!

****

İşi Savsaklamayacaksın

Ya amiri ya da memuru olduğun işin sahibi Allah’tır

Faili Mutlak, Malik-el Mülk O’dur

Kendisinden alınan olanak içinde hikmet gereği yaşanırken

Nasip devamlı iken kendin olmak için O’ndan sonuç almak gereklidir

Öyle ise her ne iş yapmakta isen savsaklamayacaksın işi

Çabaya azim ile tutunup, işin hakkını vermek gerektiğini bildiğinde

Hakkını verip sonuçlandırdığında, galip ismi ile görünen de O’dur

Yapan, çatan, sonuçta hikmeti, gerçeği de açık eden O’dur

Öyle ise ya O’ndan sonuç alacak ya da sonuçsuz bedbaht yaşayacaksın

Kayıp ruhlar gibi aslından kopuk, kendine yitik olmayacaksan

Sadece kendinle kendin olduğunun yanılgısından kurtulacaksın

İşi savsaklamayacak, yaptıkları ile özgün, Allah’ın hakkını vermelisin!

****

Rahmeti Öncele

Hep rahmet öncelenir gazap değil

Kâinatın her oluşunda, tarihin gazap dolu akışında

Yaşadığın her gazabın arkasında, vicdanda hep hak kazandığında,

Yediğin dünya yakılırken gıda olduğunda, nabzın her attığında

İlahi sıfatları, isimleri yaşamana da neden olduğunda

Korkuda yaşama tutunduğunda, severken unuttuğun gazaptan sonra

Hatalar, acılar, günahlar sonuçları derse dair deneyim olmaktaysa

Gazap rahmet için, rahmete sebep varoluşa neden olmaktaysa

Varoluş gazapla yazılmış, Zül Celali Vel İkram ismi de bunu anlatmakta

Yaratan her oluşta rahmeti ahlak edinmiş ise varoluşun ikili doğasında

Öfkede, şiddette inat etme! Hep rahmet öncelenir, gazap değil

Her şey beraber varoluş için ise rahmeti öncele, gazabı değil.

****

Yalnızlığa Not Düştüm

Yanında kimseyi bulmamak, yalnız kalmak ne acı

Kalabalıklar içinde dahi yabancı kalmak

Kendini dahi kendine yabancı bulmak

Kendi başına sadece kendi kalmak

Yalnızlığı içinde kaybolmak, bazen de boşlukta boğulmak

Bazısı için aranması gereken arı, kendilik durumunu bulmak olsa da

Kimisi için bir aşama olsa da varoluş ortak gerçeklik ise

İman yalnız olmadığının gerçeğini taşımakta ise yalnız kalmak ne acı

Sevdiklerin ile aidiyetin değer dünyası içinde, yalnızlıklar hep geride

Bazen sınırsız derinlerde, yalnız olduğumu hissetsem de

Yalnızlığa not düştüm, yalnız olmadığımın gerçeğinde

Şahsıma not düştüm, bir daha kaybolmamak üzere.

****

Kendin Olsan

Gölgelerden kurtulsan, uzantısız sadece kendin olsan

Varsayılanlara, eşya bildiğine aşkın, bir kendini tadabilsen

Nedenini kendinde bulup, iman dolu nefeste özgüven sahibi olsan

Varlığının tadını özgüvende yaşasan

Yanlış anlama, Azazil gibi kibir sahibi değil

İbrahim gibi hakikate tutunsan, özgüvenini Allah’tan bulsan

Öylesi azim ile baksan, göklere yaptıkların ile merdiven dayasan

Olması gerekenden taviz yok, ölesiye adanmış yaşasan

Önünde duracak kimse yok, iz bırakanlar gibi iz bırakacaksan

Ah! Bir kendini tadabilsen, özgürce kendin olsan

Özgünce fark yaratıp âlemlere rahmet olsan, rahmette kendini tatsan

Âlemlere nüfuz ettikçe âlemlere miras kalacaksın, bir kendin olsan.

****

Vazgeçilmez Olduğunu Mu Sandın

Vazgeçilmez olduğunu mu sandın

Her işi sen mi yapar, sonuçlandırır başarırsın

Tarih senin gibilerle dolu, mezarlıklar doldu da taştı

Yerin pek sağlammış, senden ötesi yok mu sandın

Vazgeçilmez olduğunun zannında, sonunda bedbaht olan çok

Biri giderken biri gelir, yerini dolduracak kul mu yok

Nebinin eşleri, ashabından nicesi, vazgeçilmez olmadığının örneği

Tahrim suresi resmederken bunu, vazgeçilmez olduğunu mu sandın?

Her an bir oluşta değişen dünyada, tutunamadığın zamanın içinde

Vazgeçilen onca güzellik içinde, nicesi hep geride

Sen! Vazgeçilmez olduğunu mu sandın?

Öyle ise vazgeçilmezliğin ilmi güzel ahlak ile bırak kendini Rabbine

****

Sev

Sev, sev sev

Sev ki kalpler ısınsın

Birbirine yakin, bırak birbirine kavuşsun

Sev ki gök kapıları açılsın

Rahmet melekleri gönlüne insin

Âlemler sende dürülü, bırak kendinde seyredesin

Sev ki yolculuğun tatlansın

Yaşadığından tat alasın

İkilik diyarından birlik diyarına göç edesin

Sev! Önce Rabbin olan Allah’ı sev

Sev ki Rabbine secden tam olsun

İkilikten tekliğe kapı aralandığında biricikliği bulasın.

****

Muhammed (s.a.v)

Sevgili! Her şey senin ile değerli, senin için kılınmaktaysa

Sevgili olmanın doğası böylesi hak kılınmışsa

Senin yüzün suyu hürmetine isterken umut edilmekteyse

Kapında dua ile ümmet diye büyüdükse

Varoluşu hakkı gereği yaşamayı öğrendikse

Rabbimizi bulup melekleri de seyrettikse

Âlemleri seyir edip, mertebeleri de talim ettikse

Güzel ahlak ile insan olmayı öğrendikse

Yeni olan ile özgünce rahmet olmayı, özgürce yaşamayı öğrendikse

Haktan taviz yok! Mirasını emanet alıp İslam diye yürünmekteyse

Yürüdüğün hakikatin izinde, hâlen ismin dilimizdeyse

Kur’an’ı seninle yaşamak güzelse, şükürler olsun seninle var edene.

****

Girift Gerçeklikler Hikâyesidir Kader

Herkesin geleceği kendi elleri üzerinde şekillenir

Gelecek önünde durur, yaptıklarının sonuçları kader olarak bulunur

Gelecek seni bekliyordur.

Allah, her şeyin üzerinde her an bir oluş içinde

Kader bağlarında senden uzak durmuyordur.

Allah ve yarattıklarının hikâyesinin kaderin olduğundan habersiz

Sadece kendi hikâyeni yaşadığını zannediyorsundur.

Sonuçlar beklerken, gelecek haber verilmişken

Kimi, neleri yaşadığın söylenmişken, bilinmez değildir kader.

Çoklu gerçeklik, gelecek ihtimalleri içinde kader şekilleniyordur

Ne olduğuna, neyi veya kimi yaşadığına, ne olacağına dair kaderin,

Belirsiz bir kadere teslim edilmiş değilse hikmetten uzak durmuyordur.

****

Kaderin Böyle Bir Yüzü De Var

Güneşe bakarken sekiz dakika öncesinde yaşamak

Bir yıldızın milyarlarca öncesine bakmak

Hep bir an öncesinde olan biteni duyumsarken, yaşarken kendi olmak

“Ben irade etmeden irade edemezsiniz” diyeni yaşamak

Hikmet üzeri oluşta, bir yaprağı dahi ilim dairesinin dışında bulmamak

Her işin sonuçlarına bağlı kılındığı, evvelde olanın sonuçta bulunduğu

Sonuçta olacağa bağlı belirlenmiş temsili bir dünyada yaşanmak

Olmuş bitmiş içinde yaratılmış olmanın kaderini bulmak

Olmuş bitmişi yaşarken kendin olmak

Yaratanda kendini yaratılmış bulmak, hep olmuş bitmişte yaşamak

Öyle ise hep gelecekte durana ermek

Olmuş bitmişe dokunmak için, gerçekte kendin olmak için gerek.

****

Bir Nesil Ki

Bir nesil ki

Necip Fazıl, Nazım Hikmet ve nicesi ile ideallerine bakıyor

İdeallerin peşinden koşuyor

Aşık Veysel, Mahsuni Şerif, Neşet Ertaş aynası oluyor

Varoluş nefesini derinden alıyor, derinlere bakıyor

Kendini ait olduğu, sorumlu hissettiği bir dünyada buluyor.

Bir nesil ki

Arabesk veya heavy metal ile aykırı durduğu

Kimi durumda küfür ettiği bir dünyaya, varoluşa bakıyor

Ritim, ten, haz, sınırları zorlanan adrenalin tutkusunda ayartıcı yaşıyor

Sorunlara dokunurken, tene indirgenmiş bir dünyaya da bakıyor

Bir nesil ki

Bilgisayar başında gerçeklerden uzak oyun bildiği bir dünyada yaşıyor

Değer algısından yoksun sanal âlemde hevâlarının peşinde kayboluyor

Düşündüm de

Her nesil ne ile büyüyor ne ile olmak istiyorsa ondan oluyor

Zamanının olanakları, yaratıcılığı içinde

Ya kendi oluyor ya da kayboluyor

Varoluşunu ya değer kılıyor ya da boşlukta anlamsız hiçliğe karışıyor

Ya ret ettikleri ile yeni bir oluşa taşınıyor

Ya da miras aldığı değerler içinde kendi oluyor

Mirası yeni bir değere taşıyor, derin ve zengin bir dünyada yaşıyor.

****

Zor Kılınmış Olan Hak

Haram kazanç denilen, kul hakkını gasp etmekten

Allah’ın hukukunu hiç saymaktan

Kendine katil olmaktan öte değil

Haram kazanç, gaflet içinde gaflet

Gerçekten, adaletten, rahmetten uzak

Geride bırakılacak karanlık, böylesi karanlığı yaşamak, yaşamak değil.

Helal kazanç denilen, kolay mı kılınmış

Emeksiz, çok ve çabuk bulunacak kıymetsiz değil

Emekten yoksun, şereften de uzak bulunacak değil

Helal kazanç, kendini hissetmene sebep müminin hak etmesi gereken

Hakikate yakin kılarken, kendini yaşamaktan da öte kılan değil

Değerlere yitik unutanlardan, geriye atılmış iblislerden edici de değil.

****

Kendini Bilmek

Dostum! İsa’nın dediği gibi “hükmettiğin ile hükmedilirsin"

Hangi niyet ile nasıl değer biçmekte isen

Öylesi değer biçtiğin ile değer biçileceksin

Değer biçtiklerin içinde değer kıldıkların kadar değerlisin

Madem ki değer varlığısın, salt bilişten öte değer biçerken var olansın

İlahi adaletten de kaçış yok! Elbet değerinde değer biçileceksin

Kendini bileceksen zatında, Allah yoldaşın olsun

Olanaklarında tanıyacaksan kendini, emek ve yaratım idealin olsun

Kendini bileceksen yaşadığın yolda, vicdan durağın olsun

Vicdan, kendini hakkı gereği değerlendirirken bileceğin

Kendine hakkı gereği değer de biçeceğin meleken ise

Hak gereği kendine değer biçtiğinde, değerinde kendini bileceksin.

****

Savrulduğun Yeter Artık Savrulmamalısın

Yoruldun da dinlenme mi dediler

Yıkıldın da kalkma mı dediler

Zorluklar seni buldu da yardım mı etmediler

Bütün zorluklar seni buldu da âlemin dertlisi sen misin dediler

Varoluş ağır bir yük, kendini taşımak zaten zor

İnsanın hamuru zorluklar içinde yoğrulur

Sevdin de sevme mi dediler

Sevdiklerinin yükünü üstlenip kendine tat kattın da katma mı dediler

İsyan edip varlığını taşımadın da kal mı dediler

Geri döndüğünde niye geldin mi dediler

Savrulmayacaksan, şikâyeti bitirip varlığının sorumluluğunu alacaksın

Sorumluluğunu yüklendiklerin ile kendin olmayı öğreneceksin.

****

Kalbi Sevgili Doldurdu

Kalbimi açtım kucakladım küreyi arzı

Yer tutmadı, kalbimi doldurmadı

Ha gayret kucakladım kâinatı

Yer tutmadı, kalbimi doldurmadı

Kalbin sahibi, can içinde candı

Kendisinden öte yurt mu vardı

Kalbi dolduracak nesne yok şu fani dünyada

Kavuşmaya, ayrılıkları, öteleri bahane kılan, can içinde candı

Sevgisinden bir damla aşk, öteye dair ne varsa yurttan ötelere attı

Kalp yurdunda kendi Baki! Sevdikçe, ebediyetin kapısı aralandı

Artık, gama, kedere, kine, nefrete yer yok! Kalp zaten O’nundu

Sevgisinden bir damla aşk, kalbi sevgili doldurdu. Zaten O’nundu.

****

Güzelliğe Dair

Deniz kendinde kılarken temizler

Dağlar kendinde kılarken kendinden bir şeyler katar

Gök, seni senden alır uzaklara atar, kaybolmayı kaçınılmaz kılar

Bakan, ötelerde kaybolmanın kaçınılmazını yaşar

Ateş veya güneş ne fark eder, gözleri kamaştırırken

Seni sana bırakmaz, kendine katar, söz konusu güzellik, yakar da yakar

Musavvir, Bari ve Bedi olan Allah, yarattığını böylesi güzel kılar

Biçim verirken örneksiz, eşsiz ve biricik, özgün ve güzel kılar

Bu isimleri ile estetik oluşu idealinde karşılar

Öncesiz olanı bütün içinde yalın ve güzel kılar

Yetmez! Şahıs olmanın güzelliğini her şeyden önde tutar

Sevdiklerini yakar da yakar, ahlakta güzelleşenleri elbet kendine katar.

****

İslam Olmayı Kolay Mı Zannettin

Varoluşun doğasında zorluk var

Bir de nefsi emmare denilen canavar ile var olmak var

Bir ideal uğruna olması gerekenleri yaşamak

Zorluklara rağmen ilkesinde tutarlı olmak, öyle ise zorlar

Zorluk ile beraber elbet kolaylık var

Allah yeter dediğinde, sonuçta selamet var

Sonuçlara göre yaşarken

Hakikatten sonuç alırken

Selamet bulduğunda, elbet kolaylaşan bir yaşam var

İslam olmayı kolay mı zannettin

Zordur ama hükümlerinde kolaylık var

Sonunda selamete ermek ile kolay kılınmış bir yaşam var.

****

Kurtuluşa Yol “Sakın”

Tenezzül etme, sakın! Yetimin malı ateş kılınır

Hakir göreyim deme, sakın! Garibin bakışında kaybolunur

Riya ile yapılan sonuçsuz kalır, hasette duranın özü kurtlanır,

Hırsta koşan tüketirken kendini, özü kararır

Zinaya, fahiş olana dair yaşanan yüzü karartır

Yaptıkların yanına kâr mı kalır, sonunda, mazlumun ahı yerde mi kalır

Başıboş olduğunu zanneden aymaz, hesapsız mıdır

Elbet şerlinin şerri başına ateş kılınır

Haram lokma yiyenler ateş terler, pişmanlık içinde azaptadır

Sapkınlardan olma, sakın! Er ya da geç ateşten balçık kılınır.

Cehennem çiçekleri ateşten, sakınanlar korkudan uzaktır

Elbet nurda yananlar ateşten uzak kılınır.

****

Karanlığa Aydınlık Olmak

Her karanlık gecenin ardında, aydınlık yok mudur

Yalnız kaldığında, umutsuzluğa düştüğünde

Terkedilmiş, çaresiz hissettiğin bakışların ardında

İçinden geçerken her karanlığın sonunda, aydınlık yok mudur

Hangi karanlıkta Rabbin seni bırakmıştır

Nimetten sonuçlar bahşederken geride kıldıklarından mı kılmıştır

Nice acı tecrübenin sonunda, aydınlık yok mudur

Rahmet gazaba galip iken umutsuzluk hak mıdır

Geçmişten güne badireler içinde geleceğe uzanmak hak kılınmıştır

Nice nimet bahşedilmiş ise paylaşmamak hak mıdır

Paylaştıkların ile karanlığa, acılara göğüs germek hakkındır

Karanlıktan çıkmaktan öte, karanlığa aydınlık olmak hakkındır.

****

Kafirin Dini Yalan

İnanmak zordur, her yerden kuşatmış ise yalan

Gerçeği inkâr etmek, olmayanı dile getirmek, iftira atmak ise yalan

Allah’ın hukukunu, kul hakkını hiçe sayarken hakikatten koparır yalan

Bir güven kalesi vardı sığınacak, yıkılınca yalan

Tutunacak dal bırakmadı, geleceğe bakışta saklı yalan

Şimdi güvensizlik hâkim, insan olmak olmuş yalan

Hak, sonuç alınan ise sonuçsuz bir dünyaya karanlık çalmaktır yalan

Sen hakikati dile getiren! Diyalektik oluş içinde bir taraftır her can

Anlam ve değerden yana herkes bir şeye inanıyor iken birbirine yalan

Gerçeğin cilvesi böylesi gerçekken, inkârın önünde yıkılmak olsun yalan

Hakikat sahibi yoldaşın ise varoluşa dair duruşun, olmasın yalan

Gerçeğe dair din senin, önceliklerinden koparmasın bırak dinleri yalan.

****

Mucize Beklemekten Öte Mucize Olmak

Acziyet, çaresizlik, garip bakışlar

Derinlerdeki yaralar, bitmemiş her hesabın çizgileri

Bitmeli değil mi acılar

El uzatırken mucizesi sen olduğunda

Şefkat ve sevgi elbet kucakladığında

Umut gönül ocağını tutuşturduğunda

Çaresiz bakışlara, sen olmalı değil misin mucizesi

Allah kuluna kulu eli ile yetişir

Belki Hızır dedikleri sensindir

Darda olana yetiştiğini zannederken

Bak tevhitten! Allah kullarının velisidir

Mucize beklemekten öte, sen olmalı değil misin Allah’ın mucizesi?

****

Güzel Ahlak

Gelgitler, çatışkılar içinde

Varoluş kaygıya, menfaate gebedir

İnandıklarını takip ederken

Emek ve çaba ile yaşama tutunulmaktadır.

Zorluk hep galip, varoluş korkular içindedir.

Güven tesis edilecek, arkada gözün olmadan önüne bakılacak

Kendini tatmaya, kendinden yana mutmain olmaya yol bulunacak

Özgürlük ve selamet adına bir şey yapılacak

Öngörülü bir geleceğe tutunulacak

Derin bir uykudan uyanırken varoluş hak edilecek ise

Beraberce yaşayacak, tutunacak isek birbirimize

Rabbin kendine farz kıldığı güzel ahlak varoluş durağındır.

****

Böylesi Aymaz

Ötekileştirdiğin yabancı mıdır

İğreti kıldığın, uzaklara attığın, gerçekten senden uzak mıdır

Geçmiş acı tecrübeler ile doluyken

Ders almak var iken tersleşmek hak mıdır

Amacın tektip kılmak, tahakküm kurmak, zorba olmak mıdır

Gelecek, kör bakışlarında şekillenecek midir

Hakikate, kendine gafil yaşamak hak mıdır

Böylesi aymaz!

Yaratılışın gayesinden uzaklaşırken

Sonuçsuz bir varoluşta sürüklenmek hak mıdır

Gerçeğe körleşirken, yalnızlaşırken, anlam ve değerlere yitik

Boşlukta boğulmak hakkın mıdır?

****

Gelecek Senin

Bak, ölüm hep önünde bekler

Allah her daim mülkün maliki, sahibi

Servetin zannettiğin zaten O’na ait

Sahip oldukların anılardan ibaret

Kabul etsen de etmesen de ölüm hep önünde bekler

Haksızca kavgasını ettiğin, sonuçta pişmanlığa ateş ektiğin

Beraber götüremediğin ile yürürken enayilik yüklendiğin.

Götüreceklerin, önceden gönderdiklerin

Yürürken emin adımlar ile gelecek O’nun ile senin

Nihayetsiz bereket, tükenmez rızk, daim hayat sahibinin

Hakkı gereği Rabbin ile oku! Yeter ki tanış, O senin de sahibin

Gelecek senin, öyle ise geride bırakacaklarınla yürümeyeceksin.

****

Özgürlükten Kaçanlar

Hayır dediğin belki sonuçta şerre sebep

Şerr dediğin belki sonuçta hayra sebep

Her iş hikmeti gereği yerinde ve gerekli olduğu gibi gerçek.

Dilimiz değişmiş, nasıl bakmamız gerektiğini unutmuşuz

Tevhitten, tevhit dilinden uzak, dinimize yabancı kalmışız

Hikmeti gereği anlayış sahibi olmak orda dursun

Sonuçlardan yoksun, dünya derdine düşmüşüz

Savruldukça savrulmuş, bahaneler içinde kaybolmuşuz

Hakikati yaşamaktan yana kaçarken, yaratılış gayesine yitik kalmışız

Dünya elinde sürgüne mahkûm edilmişiz

Özgürlüğümüzü ipe bağlamış başkalarının eline vermişiz

Bize bakan, gözetenden mahrum kalmışız

Ahkâmlar içinde derinleşmek yerine, sığ bir dünyada yaşar olmuşuz

Hakikat kendimizden daha yakin, ona göre yaşamaktan yitik kalmışız

Rehberi insan ile kendi olanlar

Özgürlükten kaçanlar gibi olmazmış

Özgürlüğün, kendi olmanın tadını Allah’ta bulanlar

İman, salih amel, ahrete göre yaşamak ile kendi olmaya yol bulmuşuz.

****

Hatırlatır Bize İbret Olanlar

Kalbini kırdığın Allah evi, pişkin pişkin bakarsın

Emanete hainlik edip, gaflet içinde sırtını dönersin

Allah’ı, sonuçta olacakları yalanlarken kendinden kaçarsın

Açın hâlinden anlamaz, yetime, acize eziyet edersin

Riya ile yaptığın kâr değil ki ihlastan mahrum hakikatten kaçarsın

Hayra dair ne varsa küfrüne sebep, bataklıkta çırpınırken batan gibisin

İrfan ehline ibret kılınan sen değil misin

Ah çekerken güzelliği hatırlatan, ibrete sebep küfür ehlisin

Olması gerekeni Allah ile bildik, olumsuzluk aynası sen değil misin

İsa’nın dediği gibi güzel ahlakı, senin gibilerden öğrendik

Özüne verilmemiş güzellik, güzellikten nasipsiz öleceksin

Sana zincirlenmiş ahlar var, temelsiz evin çökerken bileceksin.

****

Aşıklar

İmanı tam olan bu cana sığar mı sandın

Aşık olan cana canı yeter mi sandın

Canından vazgeçmiş nicesi, bu hayat ile yaşam biter mi sandın

Aşıklara dar kılınmıştır beden, feda edilmez mi sandın

Allah için dökülen gözyaşlarına değer biçilir mi sandın

Her bir damlası sevgiliye biçilmiş değerdir, kendi için mi sandın

Gerçek değeri sevgilidedir, her birinde âlemler biter

Nur deryasında doğarken aşık yaratanda biter, aşıkları gafil mi sandın

Bir değil bin gelip gidilse de bir ölüp bin dirilse de

Aşıklar Rabbinden ayrı mı sandın

Aşığın hikâyesi biter mi sandın

Sonsuzluğu kucaklayana âlemler yeter mi sandın

Sonsuzdan nefes alan kendine sığar mı sandın

Kıyameti özünde kopar, kendi dünyasında kendini yakar

Rabbi ile nur deryasında ayağa kalkar, kâinat ayağının altından akar

Yokluk bulmayan nur deryasında yokluk bulunur mu sandın

Allah’ı böylesi hak ederek yaşayanın önünde durulur mu sandın

Bir tutunsan, aşk dolu bakışına

Yıldızlar dürülür, âlemler seyredilir, her şey senin için görünür kılınır

Bedende batan güneş, battığı yerden yükselir

Aşıklar halkasına katılanlar, nurda yanarken Rabbine yükselir

Canını sevgiliye bağışlar, aşığa ölüm var mı sandın

Âlemlere sığmayanlar âlemleri kucaklar

Rahmet güneşi batar mı sandın

Emir, aşıklar gözyaşlarında nefes alır, varlığı kendine delil kılınmıştır

Allah’ın kendisi için has kıldığı, gerçeğe kanat açan fedayı canlardır

Yalnız olmadıklarının idrakinde her daim Allah ile

Allah’ı hakkı gereği yaşayan ayeti kübradır

Sen, aşıklar biter mi sandın?

****

Nur Üstüne Nur Kendi Olan

Nereden bileceksin, nur üstüne nur kendi olanı

Evveli olmadan biricik sadece kendi olanı

Nedeni kendinde, kendine yeter

Yetmekle de kalmaz yarattıklarına da yeter olanı

Nereden bileceksin, senden ayrı değil aynı da olmayanı

Kendinde, başkası olmadan kendi olanı

Kendisini yaratacak, kendisinden olacak kimseyi bulmayanı

Katmanlı varoluş içinde kendi dışına yarattığını koymayan

Kendinden, nurundan yaratırken de kendinden doğurmayanı

Hakiki anlamda özne olan, hakikat olduğu içindir ki karşıtı olmadan

Sıfatları, kimliği, karakterleri ile yaratıkları üzerinde hep galip olan

Nereden bileceksin yaşamadan, böylesi dengi olmayan kucaklamadan.

****

Dostun Allah İse

“Düşenin dostu olmaz” derler

Dostun Allah ise düştüğünde yanındadır

Ağlıyorsan, baş ucunda sana bakmaktadır

Hastaysan, kendine yükseltmek için elinden tutandır

Yıkıldıysan, elinden tutup kaldırandır

Yıldıysan, tutunacak anlam ve değer dünyandır

Günaha mı düştün? Merhamet, şefkatle bekler, affı ile kucaklayandır

Dara mı düştün? Olmaz yerden kapılar açandır

Çaresiz mi kaldın? Güneş gibi üzerine doğacaktır

Sen kendini sahipsiz mi sandın? Dostun elbet yanındadır

Âlemleri, senin için muhabbete bahane kılandır

Mümin kardeşlerin içinde nefesi imandır. Seni hep canlı kılacak olandır.

****

Gerçekten Uzak Romantik

Bazıları romantik takılır, her işin rıza ile olduğunun kanısındadır

Âlemleri sevgi ile kucaklar, her şeyi sevmek gerektiğinin anlayışındadır

Diyalektiğe aşkın her dalda konaklar, iyimserlik ise baş tacıdır

Diyalektik oluş içinde gerçek ise farklıdır

Her iş hikmeti gereği gerçekleşirken, hikmet geneli bağlayıcıdır

Ve Allah, her şeyi sevmiyorken, her şeyi sevmek olanaklı mıdır

Allah her şeyden razı değilken, her şeyden nasıl razı olacaksındır

Sevmek her canın nasibi olsa da her şey sevilecek değildir

Rıza her candan beklenen olsa da idealinde herkes için değildir

Allah’ta olan, özneldir, nesneldir her şeyden önce yaşamsaldır

Allah’ta gerçekleşmeyen, yaşandığının zannında

Göze olmuş ise perde, gerçekten kaçılmaktadır.

****

Unutulmuş Varoluşun Güzelliği

Acı ve kaygı, varoluşu hissetmenin iki durağı

Kadere, feleğe, Allah’a isyan etmenin çaresizliğinde

Sanık kılınmakta ise Allah

Çaresizlik olmuş diz boyu,

Kendini ötelerde kılmakta ise kişi

Hakikatten, özden uzaklaşılmış

Suretler dünyasında, olan biten içinde kaybolunmuş,

Evvelde olmayanın var olma mucizesi

Unutulmuş varoluşun güzelliği,

Bir koşuşturma veya küfür batağında, unutulan varoluş mucizesi

Bir an sükût, kendine dönmenin, var olduğunu bilmenin, hissetmenin

Sürüklenişe “dur” demenin huzur adresi.

****

Elbet

Âlemi sahipsiz, işleri hesapsız, sonuçsuz mu sandın

Elbet, hesap verilir bir gün

Mülkün sahibi sen misin

Elbet, çıplak kalırsın bir gün

Rızık veren sen misin

Elbet, Âlemlerin Rabbi rızkı verendir her gün

Sen kendini ilah mı zannettin

Elbet, ayağının altından tutundukların çekilir bir gün

Sığ bir dünyaya hapsolmuşsun

Elbet, başına yıkılır bir gün

Şu dünya fani dünya, kimseye kalmamış dünya

Elbet, kör kütük uyuduğun uykundan uyanırsın bir gün.

****

Günaha Haklı Bahaneler

İçiyorsam, dertlerden kaçtığımdan

Bağırıyorsam, haksızlığa sebep olanlardan

Bakmayın hovarda olduğuma

Ağır bir emanet, kaçıyorum varlığımdan

Gök yıkılsa başıma, yer çekse dibine, gerçekten kaçtığımdan

Tutunacak bir dalım var ise âlemlerin sarhoşuyum tutunamadığımdan

Bahaneler dizmişim günahkâr olduğumdan

Varlığım zül olmuş ise âlemlere, utanmam yok aymaz olduğumdan

Geçmişi yokluğa attım, geleceğe kayıtsız günü yaşamaktayım

Bakmayın ayıplarcasına, ölümden kaçtığımdan

Ey insan! Gerçeklere karşı güzellemeler dizmektesin günahlarına,

Küfrün imanın, günah normalin olmuş ise gerçeklerden kaçtığından.

****

Unutulmuş Akıbet

İmanın var mı desem, elbet imanlıyım dersin

Güzel ahlakın var mı desem, benden iyisi yok dersin

İbadette, senden ilerisi de yok zaten

İman, salih amel senden sorulur

Âlemler içinde en dindar olan da sensin

Kaf dağının eteklerinde, sığ kibir denizinde, boğulacak olan da sensin.

Ahret desem, ahreti unutmuşsun

Akıbet desem, akıbetten habersizsin

Ahretten, akıbetten yoksun dinde eksik

Geleceğe yitik, gaflet yurduna düşmüşsün

Sonunda ahlar içinde feryatta, keşke derken boğulacak olan da sensin

Unutulmuş akıbeti hatırlattım, kendine dönmesi gereken sensin.

****

Sevdikleri İle Sınanmanın Feryadı

Gözlerim kan ağlamaktaysa

Âlemlere yabancı bakmaktaysa

Başımda bulutlar, yüreğimde derin bir acı

Ayaklarım dermansız yıkıldıysa

Katledilen hayallerin içinde kayboldumsa

Bir başıma, beni bana bıraktıysan

Günahın, dövme gibi iz bıraktıysa

Evladım! Derinlerde yalnız, sevdiklerini yalnızlığa mahkûm kılma

İnsanı yaşamak için insan, insana muhtaçtır

Birbirine ayna iken varoluşa tutunur

Ayağının atından akıp giden dünyaya aldanıp da sevdiklerini harcama

Yalnızların dostu Allah’tır. Allah’a da tutun ki bedbahtlardan olma!

****

Hatırlarsın

Sen, nimete erenleri bulmadan insan mı oldun

Onlardan nefes almadan eren mi oldun

Hizmete adanmadan nefes mi aldın

Secdeye varmadan göklere mi vardın

Toprakla buluşmadan kavuştun mu sandın

Aşkı ile yanmadan var olduğuna mı kandın

Gazap yurdunda kul olmadan rahmete gark olacağını mı sandın

Belli pek bilmişsin, hakikati yaşadığından da gafilsin

Bir hiç uğruna kendini unutmuş, Kaf dağında gezinmektesin

Rabbinden uzaklaşmış, sebeplerde kaybolmuşsun

Sevgilide huzuru bulmak yerine, kendine, hevâna aldanmışsın

Belli ki unutmuşsun, er ya da geç bir gün hatırlarsın.

****

Beklenir

Emek ve basiret mi dedin

Kur’an’da, insana çalıştığının, emeğinin karşılığından başkası yok denir

İnsanın kaderinin, çalışmasına, emeğine bağlı kılındığına dikkat çekilir

Emeğe, tastamam değer biçileceği de ifade edilir

Mülkün sahibi Allah iken senin olmayan sunulmuş olanaklar içinde

Hakikate yükselmenin, yücelerde seyir etmenin

Allah’tan sonuç almanın gereği olan çaba ve emek insandan beklenir

Zannettiklerinle bakman değil, sonuç alacağın hakikati görmen istenir

Basiret ve emek ile yaratıcı ruhunu açık etmenin

Kendini tanımanın, keşfetmenin yorgun yolunda yürümen beklenir

Sana ait olmayanlar ile sonuçta yıkılası olan değil

Hakikate dair kendine bir dünya kurmanın gereği beklenir.

Emek, basiret ve sonuç almak öncelenir

Emek ile kendiliğine dair nefes almanın

İnsanlığa kattıkları ile nefes vermenin

Yaratıcılığı birinci elden yaşamanın

Yaratırken yeniden değiştirdiğin dünyayı tatmanın

Paylaştıkların, miras bıraktığın var ise ortak bir dünya kurmanın

Kendine kattıkların ile var olmanın zor yolunu yürümen beklenir

Yaratırken, çaba sarf ederken değer edinmenin, değer biçmenin

Kendini de değerde yaratmanın, hak edişin güzel yolu emek beklenir.

****

Üzerine Yemin Edilen Zaman

Ey insan! Sana verilmiş zaman üzerine Allah yemin eder

Pamuk ipliği üzerinde hiç ölmeyecek gibi yaşarken

Diyalektik oluş içinde menfaat ve kaygı seni bekler

Haddini aştığın arzuların, hazların, tamah ettiklerin seni sürükler

Hak olandan yana gafil, sonuç almaktan uzak, hüsran hep seni bekler

Sana verilmiş mühlet içinde hüsrana uğramayacaksan Hak seni bekler

Hüsrana uğramaktan öte Hakka imanla birbirine tutunan fedakâr erler

Salih amel ile özünde olanı açık ederken haddini bilirler

Allah’tan yana tutarlı sonuç almış, ilkesinde tavizi olmayan erler

İraden seni sen kılarken özgürlüğü öldürmeden söze dair bir nefes üfler

Tektip kılmadan, tahakküm kurmadan ellerini uzatırken insanı bekler

Sana tanınmış an içinde, hakikat ötede değil her nefesinde seni bekler.

****

Gençliğe

Ah kaybedilen gençlik

Kaygıdan uzak, hayal kurmayı unutmuş

Deneyimden uzak, günü yaşarken gerçeklerden kaçan gençlik

Hevâsı peşinde havai takılırken gelecek kayıp

Kaybolan gençlik! Bizler servet içinde değildik

Yokluğu yaşarken kaygı ile geleceğe tutunduk

Yastıklara hayallerimizi yazardık

Böylesi geleceğe tutunurken, geleceğe doğru kendimize yol bulduk

Servet içinde şımaran, geleceği kayıp, değerlere tutunamayan gençlik

Bizler, iman ile Allah’a tutunduk, yellere tutunup uçmazdık

Gerçekten ait olduğumuz dünyadan kaçmazdık

Ah denilecek zaman değil, uzun bir yolculuk sonuçları ile bekler artık.

****

Allah’ı Tanıdık Bulanlar

Gecenin karanlığında tatlı gelen günahlar

Gözler karartılmış ise aydınlık ne yazar

Namusum dediğin değerler, geride ağlar

Melekler gökten bakarken gözlerini kapar

Şeytanlar pusuda, günahların etrafında tavaf yapar.

Hasede düşmüş kör bakanlar, günahtan düğümler cehenneme bağlar

Çözülmeyecek düğüm yok, Allah’ı tanıdık bulanlar

Günahtan, Allah’a giden bir yol var,

Şerlinin şerrinden, vesvesesinden Rabbine sığınanlar

Yukarılarda değil yakin bulanlar, özlerinde olan Allah’a sığınırlar

Karanlıktan aydınlığa elbet yol bulurlar

Şafaklar onların, onlar Allah’ın, günahtan arı özlerine yol bulmuşlar.

****

Binlerce Senelik Hikâye

Âdem’den Hatem’e binlerce yıllık hikâyede doğdum

Şehitlerin kanı ile kutsiyet ırmağında yıkandım

Nebilerin daveti ve duası, sadıkların canı ve hizmeti ile can buldum

Aşıkların yolu oldum da varlıkta görünür oldum

İlahi sayfalardan taşan sözün kimlik bulduğu ruhum

Yeri ve gökleri kucaklarken var oldum

Sabır yurdum, zulmet vadisinde hak olan ile vücud buldum

Meydan Rabbimin, iman dolu canlar ile meydanda bulundum

Hikâyesi bitti diyenlere inat, iman eden cana nefes oldum

İslam’ım, İslam olup da Allah’a varmayı, kanmayı isteyene can oldum

Hakkı gereği yaşayana, Allah’tan sonuç alacaklara yol oldum

Kafire sözüm yok, İman dolu cana sevgili oldum.

****

Varoluşa Uyanmak

Her iş hikmete bağlanmış, hikmetten gafil şikâyetin varmış

Varlığını hiçe saymış, anlamsız ve değersiz bulursun

Olması gerekene değil, kendi istediğine bakarsın

Bağrına şikâyet çiçekleri ekmiş, ağzından kan kusarsın

Kanaatten ve şükürden uzak, rızayı nasıl bulacaksın?

Her iş hikmete bağlanmış, hikmetten gafil şikâyetin varmış

Evvela çevrene, tarihe bakacak, yok iken var kılındığına uyanacaksın

İnsan kılmış cemalullah olduğuna inanacak, kendine uyanacaksın

İslam da olmuşsan, şükür ocağında şükürler az kalır, anlayacaksın

Sevgiliye mihnet taşında of değil, yetişmez şükürler ahlar sunacaksın

Şikâyeti bağrında öldürmüş, canın feda, rızanı sunacaksın

Hikmetin gereği kendini yaşarken, Allah ile varoluşuna uyanacaksın.

****

Zor Olandan Kaçan

Her şey hakkı gereği Hakk içindir,

Hakk için kıldığı ile gözünü budaktan esirgemeden

Düşmana rağmen var olan değil, düşmana karşı savaşan

Yolda bırakmaz bineği ile, aslı için kıldığı ile Hakk’a yol bulmuş

Elbet Hakk için kıldıkları ile Hakk’tan sonuç alacaktır

Gayret ve emek, elbet yaratanı tarafından taktir edilecektir.

Mal sevgisinde kayıp, kararmış, kaskatı kalbi ile Rabbine nankör olan

Bilse de gerçeği, Rabbinden mahrum nefsine uyacak, düşman olacak

Kendini, bahşedilmişi Hakk için kılmaktan uzak, dünyası yıkılacaktır.

Eşref vakti geldiğinde, zor ile sınanmış nefisler Rabbinin önünde

Kalpler kabirlerinden taşacak, kendinde olan sonuçta açık kılınacaktır

Rabb her şeyden haberdar, kendinden kaçacak yer bulunmayacaktır

Artık vicdan uyandırılmış, kendinden kaçılacak mıdır?

Her nefs, gerçekleştirdikleri ile kendine er ya da geç uyanacaktır.

****

Düştük

Düştük, bu âleme düştük

Derya içinde damla, kendi derdimize düştük

Sebebimizi bir lokma, bir nefes bildik

Bilmezdik, sebep sevgiliye yâr olup ermekmiş

Kendisine ayna, güzelliğe dair olanı göstermekmiş

Yolun başında dua, buluşmaya sebep acziyete ekilmiş

Kabulü, sevgiliyi görmeye sebepmiş

Yolun vazgeçilmezi aşk ve göz yaşı, aşağıdan değil Kevserden içmekmiş

Düştük, sevgilinin diyarına yükselmeye sebep düştük

Düştük, rahmet içinde sevgiliyi bulmak, kavuşmak için nimete düştük

Düştüğümüzü bilmezdik, sevgiliyi bildikçe düştüğümüze üzüldük

Gönülden, gözden değil, aşağı âleme düştük, indirildiğimizi bilmezdik

Sonu gelmez ahadiyet, gönül yurdunda sevgiliye kavuşmak için düştük

Sonu gelmez noktayı kübra, insan olmak için düştük.

****

Rağbet

Yaratılana rağbet, yaratılış gereği hak kılınmış

Her varlık özünden geldiği gibi yol bulmuş.

Derler ki yaratan, dünyayı yarattığında rağbet edeni çokmuş

İradeyi yarattığında, herkes kendini gerçekleştirmeye yol bulmuş

Sevgiyi yarattığında, herkesin özünden taşmış

Akıl etmek dersen, zor ve ağır bulunmuş

Anlam yaratıldığında, herkes onunla bakmış

Değer dersen, rağbet edilen değer kılınmış

İmanı yarattığında, çoğu şüpheli bakmış

Hayayı yarattığında, kendini değer bulmak kolay kılınmış

Ancak, rağbet edeni pek azmış, kibir yerine oturmuş

Gaflet derin bir uyku, yaratıldığında seveni pek çok olmuş

Hırsızlık desen, talip olanı çok olmuş

Yalan mı? dile kolay, sonucu ağır, baştan aşağı ateş kılınmış

Zalim mi? Gözler karartılmış, kör bakışlara karanlık hak kılınmış

Hakikat dersen yaşanan gerçek, yük değil elbet, kaçanı çok olmuş

Günah dersen, kimine tatlı, kimine zehir kılınmış

Acılar yaratıldığında, kaygı, korku peşi sıra yaratılan olmuş

Böylesi yaratım içinde, her yaratım başka bir yaratıma neden kılınmış

Şu varlık içinde, her yaratılan rağbet ettiği ile yaratılmış

Yaratılan, yaratıldığı gibi özünde geldiği gibi yaşamayı hak bulmuş

Varoluşa, hikmete dair seyir böylesi hak bulunmuş

Kimine rağbet çok, kimine rağbet az kılınmış

Rağbeti az olan değersiz kılınmamış, çok olan da değersiz sayılmazmış

Her yaratılmış olan, hikmeti gereği ne içinse ona göre değer kılınmış.

Emir, rağbet iradeden doğar,

Her var rağbet ettiği ile kendini gerçekleştirirken yaşar

Daim yaratımda her yaratılan, hikmeti ile olması gerekeninden bakar

Kendini yaşamaya memur, gayret ettiği kadar yeni bir oluş içinde var.

****

Paylaşılmayacak Olan

Nebi, imanın gereği, sevdiklerimizden paylaşmamız gerektiğini söyler

Kendi için istenenin, mümin kardeşi için olması gerektiğini de söyler.

Aşıkların sesini duyar gibiyim

“Sevginin doğasında sahiplenmek, sakınmak, kıskançlık var

Allah sevdiğini kıskanır, seveni kendisini kıskanır

Paylaşmak, diğeri için istemek, bunun neresinde var?”

Elbet sevginin doğasında kıskançlık var, kendi için kılmak var.

Hakikat herkesin ortak gerçeği, paylaşılacak olmaktan öte

Ait olmak ile hakikate, kendine uyanmak var

Sahibi olduğunu zannettiğini, asıl sahibine, sevgiliye feda etmek var

Candan evladır yaratan, sevdikçe, feda ettikçe, kendine uyanmak var

Paylaşılmayacak sevgiliye, feda ettiklerin ile yükselmek, kavuşmak var.

Nebinin söylediği, belli ki gerçek aşıkların işi

Varsayılanlardan soyunmuş erlerin işi.

****

Unuttuk

İnsanı, noktayı kübrayı unuttuk

Bir koşuşturma içinde kendimizi unuttuk

Âdem kılınıp aşağı indirilen, âlemler kuşağıdır seyir eden

Allah’a ayna kendini bilen, değerlerde kendini yaşayan

Bir noktadır hep nazar eden, hep bir oluş içinde

Hikâyesi, Allah’ta başlayıp Allah’ta biten

Beşerden öte insan denilen, halifetullah insanı unuttuk.

Daldık derin bir uykuya, göçebe yaylasından aşağıya

Düştükçe, sürüklendikçe unuttuk, unuttukça yabancısı olduk

İnsanı yaşarken, insandan uzak, kendimize gafil olduk.

Nasıl bir değersin, Allah’ı yaşadığını bilmezsin

Unutmak utancındır bir bilsen, var olmayı hak edeceksen.

****

Yücelik Yükseklerde Değil

Cennet dağlarının arşa dokunduğu

Mor menekşe yaylasından aşağıya süzülüp gelenler

Mana meleklerinin söz olup aşağıya indirildiği

Anlayış cennetinden inenler

Bir seyirdir, göklerden yere seyre düşenler

Hakk’tan nefes alıp da insan olmaya yürüyenler

Bu dünyanın güzelliğini değil, gerçeği seyre gelenler

İnsanı tanıyayım derken, Allah’ı bulmaya yol edinenler

Acziyete düştüğünde kendi olmaya yol edinenler

Şikayetler, küfürler, inatlar, yalanlar, gerçeğe erildiğinde hep geride

Yücelere dönülecekse, Allah’a tanık olunacak Cemale erildiğinde

Yücelik yükseklerde değil, kemâle erilecek gönülde.

****

Yeniden Yeşereceksen

İnsan, tarihten uzanan kurutulmuş Dal

Savrulmuşsun zamanın rüzgarında

Tutunmuşsun tarihten uzanan kuruttuğun dala

Dal kırılsa karışacaksın, hiç olmamış gibi yokluğa

Belli ki varoluş krizi yaşamaktasın

Anlam arayışı derdine düşmüş

Bilmekten öte, değerler çatısı altında var olduğunu unutmuşsun

Boşluğa düşmüş, değer kıldıklarınla yaşama tutunduğunu unutmuşsun

Sanki yokluk son durağın, Allah ile var olduğunu unutmuşsun

Senin Allah’ın var, yokluğa uğramayacaksın.

Elbet yokluktan geldin, sana sorulmadan var edildin

Varoluşun çaresizliğin, ama varsın

Öyle ise varlığa katılacak, varoluşuna dair bir sözün olacak

Sadece bilmek değil, duygusunda, değerinde yaşayacağın

Bir dünyaya katılacak, değerini kendin değer kılacak

Öylesi anlam bulacaksın.

Bir nasihat ise sözüm

Evvela Allah’a, öz varlığına tutunacak, kendini değer olarak bulacaksın

Allah ile var olduğunu bilecek, yücelere tutunacaksın

En üst idealde kendini değer buldukların ile var kılacaksın,

Anlamsız kıldıkları ile daraldıkça daralan

Yersiz yurtsuz kaybolanlardan, unutanlardan olmayacaksan

Köklerin Allah’a uzanmakta yeniden yeşereceksen.

Anlam arayışı derdi, değer edindikçe biter, ölmez değerler ile bitersen

Allah’tan, insandan, uzak kalmayacaksın insansız kalmayacaksan.

Emir, insan anlam ve değer varlığıdır

Değersiz bulduğunda dahi değer biçerken varoluşa katılmaktadır

Yaratılmış olmaya dair bir sözü olmasa da

Varoluşuna dair elbet bir sözü olmalıdır, olacaktır.

****

İslam’ım

İstanbullu olmuşum ama Anadolu kokarım

İstanbul’u yaşarken Anadolu’dan bakarım

Anadolu, İstanbul, İslam’a yurt olmuştur

İslam, iman edenlere yurt, yurdumu yaşarım

Yurduma yurt olan yurtta yaşarım.

Kökleri öz kendiliğe uzanan, kendiliğe dayanan

Tevhid çizgisinde biçim kazanan

Derin kültürün içinde doğanım

İslam’ım,

İslam olmak ile iftihar edenim

Allah’ta başlayıp Allah’ta biten

Erdikçe bitimsiz olduğuna tanık, seyrin yolcusuyum

Varsayılanlara dair kim olduğumun, nereden geldiğimin ne önemi var

Sonuçta İslam’ım

Anadoluluyum, İstanbulluyum derken dahi İslam olduğumu söylerim

İslam’ın kültüre yerleşik, medeniyet mirası olduğu isimleri söylerim

Bağrım Hakk’a açıktır, batıldan uzağım

Erdemler kendiliğe giydiğim elbise, baş tacım

Allah’a ait, öz varlığından beslenirken İslam’ım

Acziyet yurdundan kanatlanıp, kudret deryasında doğanım

Kolları Âdem’e uzanan medeniyete güneş olup doğarım.

****

Güzelliğe Dair Ne Söylenir

Güzellik dediğin talep edilen, rağbet edilen

Peşinden koştukça, tekâmül etmek gereği

Hep kendisinin peşinden koşulan değil mi?

Yaratılmış dünya içinde

Güzel olanın peşinde

Sahiplendikçe güzeli, var olmak kolay değil mi?

Yaratılmış dünya içinde

Duyusal gerçeklik, duygusunda belirdikçe, iradeye nüfuz ettikçe

Güzele tutunmak, gerçekliği hissetmenin, yaşama tutunmanın

Yaratılmışı gerçek bulmanın hilesi değil mi?

İyilik, doğruluk, adalet dahi sonuçta biçime gelecekse

İdealinde güzellik ahlak biçimsel değil mi?

Değer en idealinde güzelde biçimlendikçe

Ait olduğun, sahiplendiğin

Yaratılmış bir dünya içinde

Güzellik varoluşun hilesi değil mi?

Aşk dahi hüzün ve gözyaşı içinde güzeledir

Âdem ve Havva hikâyesinde güzellik, aşka dair gizlidir

Kendi dışında bulduğun güzele tutunmak aşk ile güzeldir

Böylesi, kendini aşmanın gereği güzellik değil midir?

En yalın biçimde, sahte güzellikler hep geride

Güzellik, mutlak güzelde var olmanın gereği değil mi?

Ey güzeller güzeli olan güzel!

Güzellik senden alınan paye içinde

Sen sevdikçe, en güzel hediyen değil mi?

Emir, güzelliğe nereden bakarsan bak! Varoluşa nefes güzelliktir

Varoluşa heyecan katarken güzel, sözün bittiği yerdedir

Aslına vardıkça değerinde parlayan, gönlün ram olduğu yerdedir

Ahlaka dairse eğer kendiliğe giyilen en güzel elbisedir.

****

Gerçeğe Giden Yolda

Şu güneş, aydınlık ardında sonsuzluk var

Aydınlık dahi bir nazardan baktığında gerçeğe perdeler

Gerçeğe at süren süvari! Gerçek ardında nice gerçek var.

Bir gerçek binlerce gerçeğe gebe, her doğuş nice gerçek ile var

Gerçeğe perde perdeler! Elbet aşk denilen bir binek var

Gerçeğe nefsini süren aşık! Savaşacak isen nefsin var

Karanlığın ortasında büyük bir savaş var

Sadece karanlık değil, aydınlık içinde gerçek dahi perdeler

Pes etmek yok! Hep bir üst perdeden bakarken Rabbini seyir etmek var

Çeşitlilik içinde, binlerce zaviyeden gerçeği böylesi seyir var

Gerçeğe tutundukça, hüsnü zannı korudukça,

Gerçekten gerçeğe giden güzel bir yol var

Rabbine erdin ise sonunda, gerçek senden, güneş gibi doğacak elbet.

****

Ölmekten Uzak

Yokluktan varlığa uzanan, derinlerde bakan canım

Uzanırken hakiki varlıktan, varlık evimdir, beden konağım

Âlemlerin sonucu, Hakk’ın göründüğü dergahım

Her şey hikmeti gereği, her iş hakkı gereği gerçekleşir, gerçektir

Batıldan uzak, gerçeği yaşarım

Karanlığa yakılmış rahmet ocağım

Çaresizlik değil, çare üretir bağrım

Kafirlerin değil, aşıkların uğrağıyım

Hakk ile varlık bulmuşum, yokluk değildir uğrağım

Fani yaşam içinde yokluktan, yok olmaktan uzak yaşarım

İnsanım, Hakk’a tutunmuş, ölmekten korkmadan yaşarım

Daim yaşamın kapısını ölüm aralar,

Aşıkların gözyaşlarına kurban edilir ölüm

Hakikatten, nurdan beslenir, ölmekten uzak yaşarım

****

Sonsuzluk Çeşmesi

Rabbim “bıraktıklarınız kadar erersiniz” der

Modernite de “bıraktığımız kadar ilerleriz” der

Rabbim, varsaydıklarımızı bıraktıkça hakikate ermeyi kasteder

Modernite, geçmişe dair olanları bıraktıkça ilerlemeyi kasteder

İnsan, kültür, medeniyet miras varlığı, geçmişin izlerini elbet taşımalı

Sonuçta insan, bir daha gelmeyecek geçmişte de yaşamamalı

Elbet köklerine sahip çıkmalı, geçmişi önüne değil, yanına almalı

Tarih ve anılarda saklı, bir daha gelmeyecek geçmişte yaşamamalı

Deneyimler ile geleceğe bakarken günü kaçırmamalı

Günü anlamaktan uzak da yaşamamalı

Günün çocuğu olsa da güneş gibi güne doğmalı

Vaktin babası olduğunu hatırlamalı, hatırlatmalı

Elbet çeşitlilikte, farklılıkta başkası iken kendi olmak korunmalı

Ancak hak olan ile önüne bakmalı

Hak olanı çeşitliliğe kurban kılmamalı

Hak, adalet ve rahmet batıla galip, çeşitlikte aranması gereken olmalı

Fıtrat gereği anlam arayışında, kaybolmamak için değerlere tutunmalı,

Geleceğe miras bırakmaktan öte, geleceği miras almalı

Doğada ilerlerken, Rabbini ve miras varlığı olduğunu unutmamalı

Her savrulduğunda, gerçeğe dair köklerinden yeniden doğmalı

Anı yaşamaya, köksüzlüğe, miras kurban kılınmamalı

Yersiz, yurtsuz yalnızlığa mahkûm yaşanmayacağını insan anlamalı

Sonsuzluk çeşmesi yeşertirken tarihi

Küçücük hesaplar peşinde kurutulmamalı.

Emir, miras varlığı insan yersiz yurtsuz değildir

Ait olduğu tarih, önünde değil, yanında yürümelidir

Hak olandan uzak çeşitlilik hidayet değildir

Aydınlık yarınlar için, köklerden hep yeniden dirilmelidir

İnsan, kurutulmaması gereken sonsuzluk çeşmesidir.

****

Anlam Arayışında

Fıtrat gereği, yaşama, varoluşa dair anlam aranır

Anlam arayışı,

Allah’ı aramaya evrildikçe ne için olduğuna dair gerçeğini bulur

Mahiyeti gereği zaten Allah’ı aramak, bulmak için olması gerekendir.

Acılar, zorluklar, kahırlar içinde insan, bir anlama tutunmalıdır

Anlamsız boşlukta kaybolmamalı, insan kendi boşluğunu doldurmalıdır

Anlam ve değer varlığı insan, anlam buldukça tinde biçim kazanır

Anlama, değere dair bıraktığı miras içinde tarih varlığıdır

Anlam arayışında değer buldukları ile varoluşa tutunmaktadır.

Elbet, anlam aranmalıdır, aranır,

Düşünen, sorgulayan, varoluş derdine düşen için bu kaçınılmaz olur

Sonuçta varoluşun anlamı, Allah ile sükûnet bulur

Varoluş, Allah’ı buldukça Allah ile değerli olur.

Kur’an’da “gönül Allah’ın zikri ile mutmain olur” denildiğinde

Allah’tan başka adreste gönül doldurulamaz denilmekte

Gönlün sahibi Allah,

İlahi isimlerini yaşarken, gerçekleştirirken gönül Allah ile doludur.

Kendilik, Allah ile kendini tadarken kendinden tatmin olur

Kendinden emin, özgüven ile kendini bulur

Varoluş nedenini, değerini aslında buldukça anlam edinmiş olur

Varoluş değerini yitirmemek için, ereğinde tutunduğu hep O olur.

Ya Rabbi! Senle kendi olan ben, senin ile kendini bilen ben

Seni hakkı gereği yaşadıkça, kendini de hakkı gereği bulan ben

Yarattıkların içinde fark ettiğimi fark ettim seninle ben

Mevcudatta değil, gönlünde kavuştuğum, gönül hep seninle doludur

Ben dedikçe muradım, bencillikten, uzaklıktan arı yalnızca sen olur

Emir, insan gönlünü Allah ile dolu bulduğunda

Kâinatı kucaklayan kudreti kendinde bulur

Kâinatı kucaklarken, anlam aramaktan öte, anlamın kaynağı olur.

****

Sabır

“Göklerden musibet yağmakta, yer küfür kusmakta

Gelecek karanlık, karanlığa batmakta

Zor dünyada karanlığa bakılmakta

Umut öldürülmüş, ölüsü yakılmakta!”

Budur mu kanın!

Rahmet gazabı geçmişken, gazap dahi rahmetten bir cüzken

Yaratan hikmet üzeri, hep hayır dilemişken

Acılar, zorluklar, çaresizlikler içinde sen!

Kullar sahipsiz değildir, bir bilsen

Sabır denilen, bekleyişten ve tahammülden öte, bir görsen

Ereğinden taviz vermeden yürümendir, yaşarken bir bilsen

Karakter sahibi olmanın, kendi olmaktan taviz vermeden var olmanın

Hakikatten sonuç alacaksan, rahmete gark olacaksan

Rabbin ile kendin olduğunu sonunda anlayacaksan

Sabır, Rabbinin seni derinlerden kucaklamasıdır, bir bilsen

Umuda tutunmak olduğunu da bir görsen!

Önce sabır ile umuda tutunacaksın

İslam olacaksan, bu iki kardeşi birbirinden ayırmayacaksın!

Sağ yanağından tokat mı yedin, sol yanağını çevirmeyi bırakıp

Gayretullaha tutunup, varoluş çıkmazlarının üzerinden atlayıp

Bekleyişten, tahammülden ileri, olması gerekeni tutarlı yaşayıp

Sabrın böylesi yaşandığını, bir anlasan

İdealinde kendini gerçekleştirmenin olanağıdır, bir yaşasan

Hakikatten sonuç alacak, Rabbin ile kendini bulacak

Sabrı daimde yaşayacaksın, bir anlasan.

Emir, sabra dair konuştun çok değil

Sabrı anladıysan, sol yanağını artık çevirmeyeceksin, hak değil

İslam olmayı sabırla bulacak, her işi hakkı gereği karşılayacak

Olması gerektiği gibi Allah’a göre yaşayacaksın, az değil.

****

Değere Dair

Kardeşlerim, dostlarım!

Bu günkü ders, değer ve nicelin kıyası:

Rivayet edilir ki Mevla’m, kelimeyi tevhidi, kelimeyi tenzihi, besmeleyi

Kâinattan yeğ tutar

Söz, kâinata kıyasen gönül terazisinde ağır basar.

Ali de der ki insan âlemlere kıyasen âlemi kebirdir

İnsanın âlemden büyük olması dahi

Taşıdığı gerçekliğe bağlı, değer olmasındandır

Mevla, Kâinata değil, mümin kulun gönlüne sığmışsa

Mümin kul, kâinattan elbette yeğdir

Kardeşlerim, dostlarım! Özne, anlam ve değer varlığıdır

Nicelin dünyasına aşkın değer, bakışlarında saklıdır

Değer kıldığı, değer bulduğu, nesnelliğe aşkın kendi dünyasına kattığı

Kendi dünyasında öncelikli kıldığı, kendini de onunla değer kıldığıdır

Gönül terazisinde, değer kılınmış olan nicele aşkın ağır gelir

Kıyametini yaşayan, ölümle tanışanlar arkasından dökülen göz yaşları

Cesede değil, âlemini değiştiren kişiyedir

Ceset toprağa verilirken, cesedin arkasından değil

Ayrılıktan, kişiye hasretten dolayı gökten gözyaşı serpilir

Kardeşlerim, dostlarım! Elbette nicelin kendinde taşıdığı değeri vardır

Değerli olan için kılınmışsa, değeri ondandır

Her şey ne içinse değeri ondandır

Emir, özne, anlam ve değer varlığıdır

Değer kıldıkları ile inandığı, gerçek kıldığı kendi dünyasında

Nicele aşkın değer bakışlarında, nesnelliğe aşkın özne oluşta

Gönül terazisinde öncelikli kıldıkları ile metafizik oluşta

Anlam ve değer dünyasında derinliğine bakandır

Nicelin sığ dünyasında, değerlere tutundukça varoluşunu tadandır

Varoluşunu, değer kıldıkları ile anlamlı kılandır.

****

İman Varsa

İman varsa, Allah ile var olmak, aslına tutunmak var

Bir hiç uğruna değil, baki olan için var olmak, yaşamak var

İman varsa, ahlak var

Değer kılınmışlara tutunduran hayâ var

Vicdanda adaleti, hakkaniyeti gözetmek

Allah’a tutunmak ile varoluşun ağır yüklerini kaldırabilmek var

İman yoksa yaşıyorum deme

Bir hiç uğruna, anlamsızlıkta kaybolmak da var

İman varsa, bir ideal uğruna feda edilecek can var

Allah ile var olmak, varlık âleminde ebedi seyretmek var

İman varsa ikilik var, ikiliği aşmak için dahi iman var

Kendi gerçeğinden emin olmak, kendine tutunmak için dahi iman var.

****

Pişmanlık

Yüreğimi deşiyor vicdanın sesi

Affetmeyeceksin kendini

Nasıl yaparsın hak olmayan şeyi

Yabancı kılarken, sonunda tanımayacaksın kendini

Varlığın taşımayacağı yüktür günah

Hatada ısrar edip batırmayacaksın günaha kendini.

Her şey göz olmuş, bütün gözler gözler seni

Başın öne eğik yürümeyeceksen eğer

Utancın yeter, affetmeyeceksin kendini

Yüreğinin derinlerinde deşerken vicdanın sesi

Af edeceksen eğer, bileceksin özür dilemesini

Pişmanlık tövbe demiş güzelim nebi

Pişmanlık ateşinde pişireceksin kendini

Öyle ise duyacaksın vicdanın sesini

Günahın ayak seslerini duymayacak, takip etmeyeceksin izlerini

Sonunda öldürmeyeceksin kendini

Pişmanlık ateşinde, biterken küllerinde

Yeniden dirileceksin anka kuşu misali.

****

Bir Sesim Olsa

Bir sesim olsa, Allah desem

Göklerde yankılansa

Gönüllere nüfus etse

Arş titredikçe, boyunlar ram

Kul olmanın şeref olduğu hatırlansa

Bir sesim olsa, Allah desem

Gönüllerde yankılandıkça canlar feda

Canlar canı, canındır sana feda

Bir sesim olsa, Allah desem

Yüreğim ağzımda, bakışlarım derinlerde kaybolsa

Huzur denilen bir hoş sedada

Can denilen, yâre feda.

****

Gerçekte Buluşmak

Koca bir evrenin derinliğinde

Damla misali bir dehlizde

Ay, size mehtap bize de taş değil elbet

Aynı dünyanın içinde, bir hayal misali yürüyüşte

Güneş size de doğar bize de

Tutunulan nesneler içinde, her şey hayal gibi fani

Unutulmuş ölüm de fani, yaşamın sürekliliği baki

Farklı dünyalar gezisinde, ortak bir dünya içinde

Aynalar, aynalar içinde, birbirimize benzediğimizi bildiğimizde

Tanış olmaktan öte, beraber yürünecekse

Farklılıkların korunduğu ortak bir dünya içinde

Kaybolmuş ruhlara gerçek, değil ötelerde.

****

Öncelikler

Değerler öncelenmesi gerekenlerdir

Önceliklerini bilmediğinden midir

Dünya faydasına dalıp gerçekten kaçtığından mıdır

Menfaat uğruna kendin için kendini kandırdığından mıdır

Gerçek değerlerden uzaklaşıp önceliklerden uzaklaştığından mıdır

Duygusuz, duyarsız olmak ile değersiz baktığından mıdır

Yanlış değerler içinde, gerçek değerlerden uzak kaldığından mıdır

Allah’a, Cemalullah insana sırtını dönüp kaybolduğundan mıdır

Gerçek değerden uzak, değerden düşerken amaç düşkün olmak mıdır

İçselleştirmediğin, hakkını vererek yaşamadığın değer

Kendisine yitik kaldığındır

Özgürlük, selametten uzak tende, hazda, arzuda yaşamak mıdır

İnsanın nasibi gayrete mahkûm kılınmış, nasibin elbet seni bulacaktır

Her varlık hakkı gereği olması gerekenini yaşarken

Allah’tan, insandan mahrum insan olmak hak mıdır

Nankörlük etme! Gerçekten uzaklaşmak hak mıdır

Yaratılışına dair emek üzerinde, nankör olmak hak mıdır

İnsan olmanın bedeli güzel ahlaktır

Olması gerekene öncelik tanımaktır.

Cehalette inat edenler! Gerçekle er ya da geç tanışılacaktır

Sonuçlar ile er ya da geç karşılaşılacaktır

****

İnsan Olmaya Dair

Aynalar, tapınak olmuş

Yalanlar, yere çakılmak üzere havada kanatlanmış

Başlar, kibire yenik dağları aşmış

Vicdan, korkulara, menfaate kurban edilmiş

Öteki yabancı kıldığın gerçek aynalar, ötelere atılmış

İnsan denilen, üç beş pahaya satılıp hiçe sayılmış

İnsan bitimsiz bir hikâye

Bitimsiz hikâyeye nokta konulmuş

Ey insan! Allah bakıyor gibi kendine bir baksan

Hakikati yaşadığını göreceksin anlayacaksan

İnsanı yaşarken insanı yaşamak ne demek bir anlasan

Hoyrat davranmayacaksın insana, anlayacaksan

İnsanı bulmalısın, Allah’ı bulacaksan

Özüne dönüp kendini tanıyacaksan

İnsan olmaya dair bir yaşasan

Kendine, insana hayran olacaksın

Kendini kandırmaktan bir kurtulsan

Sonuç gerçeğindir, kaçamayacağını bir anlasan.

****

Hakikate Sen Uyanmalısın

Her oluş ve şey varlığına delildir

Elbet, kâinatta Allah’ı bileceksin

Ancak, insanı bulmadan bulacağını mı sandın

Yanık yanık yâri çağırmadan kâle alınacağını mı sandın

Elbet, bir gün bulacaksın

Ancak, yanık yanık çağıracaksın

Sesin elbet birilerine ulaşacak, yalnız olmadığını anlayacaksın

Aşıksan bulacaksın, fedakârlıkla varacaksın

Her ne yaşarsan yaşa, tutarlılıkla yol tutacaksın

Er ya da geç sonuçta kavuşacaksın

Uzak değil, insanda bulduğuna, kendinde kavuşacaksın

Hakikati yaşarken hakikate sen uyanmalısın, uyanacaksın.

****

Yaramı Deşme Şaşkın

Yaramı deşme şaşkın

Senin gözlerin ağlıyorsa, benim yüreğim kan ağlar

Hasret başımda duman olmuş, dünya zindanım olmuşsa

Yüreğim kan ağlar, mazlumun ahı yüreğimi dağlıyorsa

Burnumun direği sızlar, yetimlerin feryadı ağlıyorsa

Bana ait değil haykırışım, Hakk’ın huzurundaysa

Acılar, zorluklar rıza lokması, katığım olmuşsa

Binlerce senelik insanlık emeği, mirası omuzlarımda ağlıyorsa

Şaşkın bakışların ardında, insanlık kaybolmuşsa

İslam’ım, değerlerim kan ağlıyorsa

Yaramı deşme şaşkın, insanlık kaybolmuşsa

Aynadır sözlerim, yüreğin kan ağlıyorsa

Canım şehitlerden ileri ilim deryasında hikmet kaynağı olsa da

Gökler gözüm olmuş, derinlerden bakıyor olsa da

Duyarlılık, duygudaşlık insan olmaya sebep kim Hakk’ı yaşıyorsa.

****

Kavramlar İyi Ki Var

Arkadaş onu suçlar, bunu suçlar, suçlu ararsa Allah da var

Ancak, Azazil kadar olamadığı gerçeği de var

Azazil “beni azdırdın der” suçlu aramaz ama insana nefret kusar

Elbet, nefrette suçlu kılmakta var

Ancak, hikmetini yoldan çıkarmakta arar

Şeytanlık elbisesini kendiliğe giydiğinde, suçlu aramadığı var

Suçlu aramak yerine, nefretin derdine düşer, hikmetini de sorgular

Şeytandan öte, hikmetinden bakanlar da var

Her iş, her şey bir oluşta yerli yerince gerektiği için var

Sonuçtan baktığında iyi ki var

Böylesi baktığında, suçlanacak kim var

Suçlama kalktığında, suçlu mu var?

Suçlu aramak, suçlu kılmak bir nevi kendinden kaçmak

Yaptıklarının sorumluluğunu almayıp kendi olmamak

Kendi olmaktan kaçarken özgürlükten kaçmak

Çocukluk yapıp, yetişkin olmamak

Sığ bir dünyada varoluşu sınırlı anlamak

Hikmetten uzak, sığ bir açıda bakarken kaybolmak.

Elbet, hata var, günah da var

Bunlar dahi kendi olmak için hikmeti gereği var

Özgürlük denilen, kendini gerçekleştirme olanağı, varoluş hakkı

Günah, ceza ve tövbe,

Kendi olma hakkını, özgür olma hakkını hatırlatmak için var

Emir, suçlu arayışı, hikmet bakışı ile kaderi sorgulamak var

Nereden baktığının, nasıl baktığının önemi var

Yeni bir oluştan, yeni bir dünyadan bakmak için

Varlığa hüsnü zan ile bakmak, yeni bir dünya kurmak için

Varoluş ile tanışmak, kendini tanımak için

Düşünmek, fikir üretmek için kavramlar iyi ki var.

****

Yük Değil İbadettir

İnsan, insan olmak için insana muhtaçtır

Beraber yaşamak, hayata tutunmak için

Allah ile var olduğunu hatırlamak için, hep muhtaçtır

Daim an içinde, birbirine ayna olmak, omuz verip dayanak olmak

Anlam buldukları, değer kıldıkları ile birbirinden nefes almak

İnsan için insan olmak, en temel ihtiyaçtır

Yaratılmak mı? İnsan insan ile yaratılır

İnsan olmaya yol yine insandır

Bağışlamak, şefkat ile insanı kucaklamak

Sorumluluk alıp sırtında taşımak

Allah için eğilip hizmeti esirgememek, yük değil ibadettir

İnsan insanı taşıyorsa, yük değil ibadettir.

****

Dertler, Çileler, Acılar

Dertler, çileler, acılar, beyaz kar misali yağar

Oflar yüreği bağlar

Ardı sıra feryatlar ağlar, dağlanır bağırlar

Dertler, çileler, ardı sıra acılar ya ayağını bağlar ya da kanattırlar

Ya yolda bırakırlar ya da yolluktular

Yolda düşmek de var, yücelere varmak da

Niyet, duruş, gayret edilen yönde nasibi bağlar

Dertler, çileler, acılar ya yolda bırakırlar ya da yolluktular

Analar, babalar, evlatlar, hak etmeye dair bir yaşam var

İnsan olmaya dair yaşanan gerçekte hep yeniden var olmak var

Var olmaya dair çırpınan nice canlar var

Dertler, çileler, acılar içinde hep yeniden doğan insanlık var

****

İnsan Ve Zaman

Koşturma içinde insan

Daracık zamanlara sığdırılmış hayattan

Rutine bağlanmış varoluştan

Uyanmak istemiyorsa, derin uykudan

Konfordan, rahattan olsa gerek kaçıyor öz varlığından

Geniş zamanlara yelken açmaktan

Korkuyorsa, kızıyorsa yaşamadığından

Bilmediğinden kaçıyordur yaşamadığı zamanlardan.

Âdem’den Hatem’e uzanırken ta ilerisine tutunan

İnsanlık hikâyesi içinde daraltılmış zamanlardan

Daim ana koşan

İnsanı kucaklıyordur, insanı kucaklarken insan sayıldığından.

İnsan ve zaman, varoluşa dair yaşanan

Mekâna dair kardeş olsa da zaman

İnsan, içinde bulunduğu zamanı yaratan

Yarattığı zamanlar içinde insan, hep yeniden yaratılan

Beklenti ve koşuşturma içinde ya daraltılmış zamanlarda daralan

Ya da kendini, insanı geniş zamanlarda yaşarken nefes alan

Kendisinden öte değil, bütün zamanların sahibi olan

Bir nefesten daha yakin, daim anda olan

Yaşanıyorsa zaman, yaratan yaşanıyor olduğundan.

****

Değersiz Değil Yaşam

Nasipten habersiz nasip peşinden koşanlar

Dünyaya aldanmış gaflet uykusuna dalanlar

Hırs gözünü bürümüşse, kör bakanlar

İnsandan gafil, insana kıyanlar!

Bir lokma uğruna ölenler var

Hiçe saydığınız insanların ahları var

Akıttığınız kanlar ile yıkanmaz paralar

Sömürülmüş emekse ateşe bağlar

Dokunulmaz dediğiniz dünyanın elbet yıkılacağı bir gün var.

Ağalar, kendini padişah, Tanrı sananlar!

Şu fani hayatta size de ölüm var

Kul hakkını cehennem paklar, elbet sonunda size de hesap var.

Değersiz kıldığınız yaşamın bir değeri var

Hiçe saydığınız değerlerin, Hakk katında değeri var

Değersiz değil yaşam, kendi değerinde her canın yaşaması var

Menfaatten öte, insanca yaşamak var

Sahipsiz zannettiklerinizin sahibi, Allah var

Hikmete tanık, rızaya ermiş canlar var

Yaşamın değerine dair size de hesap var.

****

Kime Kalmış

Mülk kime kalmış ki sana da kalsın

Bir çırpınış, koşuşturma içinde sahiplendiklerinden yoksun

Varsa şikâyetin, hikmetten, gerçekten uzaksın

Geride bıraktıkların, keşke derken ahlar olup ağlamasın

Emeğe dair kazandıkların sana kalsın

Hak ettiğin varsa onunla var kılınacaksın

Mülk kime kalmış ki sana da kalsın

Sahibi Allah’tır, onunla varsın

Hak etmeden gasp ettiklerin varsaydıkların

Varsaydıkların içinde boğulurken dahi belki anlamayacaksın

Mülk kime kalmış ki sana da kalsın

Varoluşa dair hak ettiklerin sana kalacaktır, sonunda anlayacaksın.

****

Kendine Geç Kalmış Değil

Şu sonsuzluğa açılan mavi kapının altında

Her biri biricik, ne hikâyeler yaşandı?

Deryalar üzerinde, ilme, keşfe aç ne gezginler yaşadı

Duygulara dair yaşananlar ırmak olup da taştı

Dağlar, evrensel ağaçlar misali karakteri sağlam

Erdenler yurdunda gezinen insana kucak açtı

Yarattıkça nefes alandı insan

Yarattıkça yeniden biçimlenen dünyadaydı

Ormanlar, güzelim ağaçlar,

Böylesi, göklere uzanan insana bir anlatıydı

Fokurdayan, ateş kusan, gazabı resmeden volkanlar da vardı

Kâbusları, yüzyıllar içinde topraktı

İnsan hak ile uyandıkça, toprağa sağlam bastıkça, toprağı yurt kıldıkça

Rahmet hep galip olacaktı

Çöle misal, çıyanlara, yılanlara yuva olan da vardı

Çölde, gecenin karanlığında kendisine yol bulan da vardı.

Şu sonsuzluğa açılan mavi kapının altında

Her biri biricik, ne hikâyeler yaşandı?

Çoğu masal oldu, hayale karıştı, artık hepsi Kaf dağının ardındaydı

İnsan, kendisini resmeden dünyadaydı

Temsile dayalı varoluş içinde, hikâyesine gafil yaşardı

Resimlerini anılara, geçmişe gömmek, hikâyesini öldürmek

Hakk’ı temsil ederken kendisine yaraşan mıydı?

Elbet yaraşmazdı! Er ya da geç kendine, yaşadığı gerçeğe uyanmalıydı

Kaf dağının ardına kendini atmamalıydı

Kendine geç kalmış olmamalıydı.

Emir, araçlar amaç kılındı, amaç olması gerekenler araç kılındı

Sonunda insana dair umut tüketildi, hasret yitirildi, hayret bitirildi

Hakk’a, güzele dair olan hayranlık, Kaf dağının ardına itildi.

Hayır! İnsan, tanrısallığa dair gerçeği taşımaktaydı

Böylesi, karanlıkta, gölgelerde kaybolmamalıydı

Temsile dayalı dünyada, ortak bir hikâyenin olduğuna uyanmalıydı

Gerçeğe tutunmalı, hayret ve hayranlık rüzgârına kendisini bırakmalı

Hasret ateşinde, umut gemisine bindikçe hikâyesinin peşinde olmalıydı

Ortak bir hikâyenin içinde insan, varlığa, varoluşa uyanmalıydı

Kendine geç kalmış değildi, geç kalmamalıydı.

****

Farklı Açıdan Yeniden Bakmak

Eskiler, canlılığını, tazeliğini gerçeğe dair yitirmeyenler

Allah’a benliği şirk kılmamak için olsa gerek yaptıklarını sahiplenmezdi

Yapılanlar Allah adına Allah için ise zaten sahiplenmezlerdi

Ancak, “nefsimize zulmettik” diyerek Âdem, Havva, Yunus misali

Hatayı, günahı sahiplenmek de vardı

Yaptıklarının sorumluluğunu üstlenmek

Varlığını sorumlu kılmak ile kendin olmak da vardı

Yokluğa ereyim derken sonunda Allah ile kendin olmak da vardı

Öyle ise arifler gibi kaçak oyuncu olmak yerine

Sahiplenmedikleri ile Rabbe yol edinmek yerine

Hakkı gereği sahiplenenler ile, Allah ile var olunduğunun

İdrakinde olmak da vardı.

Ha memur olmuşsun ha amir fark etmez, iş Allah’ın işidir elbet

Hakkı gereği gerçekleştirdiklerini sahiplenmek şirk değildir elbet

Hakkı gereği gerçekleşeni sahiplenirken Allah’ın imzası olmak da vardı.

Çoklu gerçeklik içinde nereden bakıldığı, sığ olmamak için önemliydi

Varoluşa dair taklit değil, kendi olmak için

Farklı açılardan yeniden bakmak gerekliydi

Allah ile varken, Allah’ı yaşarken Allah’tan ne kadar kaçılacaktı?

Gerçekte sahip olanı ve haddini bilmek için,

Yokluğa bürünüp, yok iken var olduğunu anlamak için

Kiminle var olduğunu bilmek için

Sahiplenmemek, kendi içinde derin bir yoldu

Sonrasında sahiplenmek, insanın hakkını yad etmek için

Allah’ın imzası olmak için olması gerekendi.

Emir, bir mertebede küfür olan, başka bir mertebede rahmettir

Yanlış görmek değilse gayen, seyir içinde seyir etmek fazilettir

Taklit olmadan, izlere takılı kalmadan bakmak, tevhidin gereğidir

Sonuç alacağın doğru yolda, yerinde ve gerekli görmek hikmettendir.

****

Müminleri Sormuşsun

Mümin olduğundan emin, müminleri sormuşsun!

Allah’tan, varlığından emin

Allah’ın işlerini hikmeti gereği bilen, işlerin sonuçlarından da emin

Hakkı gereği yaşayan ahlak erlerini sormuşsun

Özlerinden gelen rahmete teslim müslimleri

Elinden, belinden, dilinden emin olunanları sormuşsun

Yetmez! Emin belde olmuş, selamet yurdu olmuş

Yedi kat yabancı olsa, yakin duran güven kıblelerini sormuşsun

Her daim iman ile gönülleri Allah ile taze

Allah’ın nuruyla cazibeli huzur dağlarını, muhabbet ehlini sormuşsun

Acziyette, zorluklarda yılmayan, Allah idealinde nefsi ile büyük savaşta

Kendini hakkı ile gerçekleştirme cesaretinde özgür ruhları sormuşsun

Allah’a tutunmuş, kendinden bıkmadan, hizmetten kaçmadan

Kendine yabancı olmayan, yalnızlığı unutmuş ruhları sormuşsun

Korkuları önünde değil, arkasında sürükleyen

Nefsinden feda edebilen vicdan ehlini, cesaret abidesi erdem ehlini

Allah’a canını adayan hizmet erlerini, adanmış ruhları sormuşsun

Çok mu söyledim, yetmez! Hakikatten sonuç almış

Kendilerinden sonuç alınacak sırat-el müstakimi

Tutunulması gereken fırkayı naciyeyi sormuşsun

Sözlerin işaret ettiği ama eksik kaldığı emanet ehlini

Emaneti Allah bilen, sahibine teslim eden

Rabbinden gelen ile Rabbine sığınan

Rabbi ile Rabbine duyarlı, mevcudata duyarlı emin ehlini sormuşsun

Her zorluğa karşı sırtı dik, Rabbine karşı boynu bükük elif misali

Vakur edası ile bu âlemde yürürken, anlam ve değer deryası olmuş

Nurlandıkça feraset, basiret, cazibe, tasarruf hakkı edinmiş

Nüfus ettikçe âlemler arkasından şekillenen

Âlemlere nefes, ruh üfleyen azizleri sormuşsun

Şahsında, sıfatlarında, fiilinde Allah’a yakin

Allah’ın görünüş mahali Kâbe olmuş insanları

Muhafaza edilen değer yurdunu sormuşsun

Yetmez! Allah’ın nuru ile dirilmiş dirileri sormuşsun

Gördüğünde, mümin olmadığını anlayacağın canları sormuşsun

Bir sevsen, gönül yurdunda, kendilik dünyasında Allah’ı bulacağın

Var olduğuna şükürler sunacağın anları yaşayacağın ehli sormuşsun.

****

İçinde Olmak

Peşinden koştuğun dünya, sahip olmadığın

İçinde değil, peşinde koşarken dışında kaldığın

Gerçekten uzak arzu putların

Hakikatten uzak yaşadıkların

Bir kuş gibi elinden kaçırdığın, kaçıracağın

Zehirlerken başına gömdüklerin

Sonunda gömüleceğin keşkeler ile kendine acıyacaksın

Ölesi bir dünya, vefadan uzaktır yaşadığın.

Aidiyetten, sorumluluktan, sahip olmaktan, bak uzaksın

İçinde olmadığın dünyada keşkelerde boğulacaksın

Hayır bildiğin şerri yaşarsın

Şer bildiğin hayırdan uzaklaşmış, hikmetten ıraksın

İçinde olacaksan, hayırlar yapacaksın

Doğru yoldan şaşmayacak, hakikatten sonuç alacaksın

Ait olduğun Hakk’ı bilecek, O’na göre tutarlı yaşayacaksın

Kendi varlığının sorumluluğunu üstlenmek yetmez

Emeği üzerinde, nicesinden sorumlu yaşayacaksın

Emek verecek, gerekirse yeniden yaratacaksın

Yaratırken değer buldukların içinde olacaksın

İçindeki dünyana ayna, içinde bulunduğun dünyadasın

Peşinden hırs ile koşmaktan öte, kendini bırakacağın

Su gibi akacağın, balık gibi derinlere dalacağın, kuş gibi süzüleceğin

Seveceğin, anlam ve değer dünyandasın.

Emir, sana ayna olanlar içinde, sevdiklerin ile olmalısın

Peşinde olduğun değil, peşinden koşan bir dünya bırakmalısın

Hakk ile merkezinde, seyirler seyir içinde bulunmalısın

İçinde olduğun dünyada, bazen sükunette sadece yaşamalısın

Huzur bulduğun, ait olduğun yerde severken sevenlerinle olmalısın

Geride bırakacaklarını değil, terk etmeyeni yaşamalısın.

****

Allah Allah

Allah Allah, hazreti insan yüzü hürmetine

Şerler def ola, hayırlar feth ola

Acziyetler kudrete kaynak ola, fakirlik ganiliğe konak ola

Zorluklar kolay ola, dertler dert sahibine derman ola

Aşk pınarında gözyaşlarında ölüm yad oluna

Can verip can alına, yâre varanlar huzurda seyir bula

Allah Allah, hazreti insan yüzü hürmetine

Emek sahiplerinin hakkı hürmetine

Allah’ın hakkı hürmetine

Vakti daimde muhabbet daim ola

Bakinin evinde kul oluna, can içinde can oluna

Allah Allah, hazreti insan yüzü hürmetine

Bir yudum sudur insan, içene, taşıyana hayat ola

Şikayetler def ola, gayret azimle tutunanlara yol ola

Hizmeti hak edenler Allah’ı bula

Şükürler Allah katında yankı bula, rızaya ermek hak ola

Bir lokmadır insan, tadanlar Allah’ı bula

Hazreti insan yüzü hürmetine

Allah Allah Hû

****

Gelme, Ancak

Hazreti Pir “ne olursan ol gene de gel” der

Nefesi Rahmandan bakar, bir nefes üfler.

Gel kardeşim gel, ne olursan ol, ne yaparsan yap yine de gel!

Ancak, neden gelmiş olduğunu bilmiş olarak gel!

Hakk’tan aldığını nefsine mal edeceksen

Riyakâr münafıklardan olup, nefsine zalim, küfre varacaksan

Küfürde inat edip gönül kıracaksan

Gelme! İnsanın başına bela olacaksan

Allah dostları yalın kılıçtır, kendine zarar vereceksen gelme!

Kendin olacaksan, hizmette gerçeği bulacaksan

Hakikatten sonuç alacaksan, korkuların önünde dursa da gel

Gel! İnsan insana nefestir, hayat bulacaksan gel!

****

Üzerinize Cehennem Kusacak

Tanrısız kılma çabasında insanı tanrılaştırmaya yeltenen hümanistler

İnsan denilen varlığı öteki kıldıkça sömüren zalim sömürgeciler

Mülkiyet yayılımından, öz kaynak sömürgesine geçerken

Kültür ve medeniyet açılımı ile beraber olmuşlar ise emperyalistler

Kendi için kendi gibi kılmayı kendilerine farz kılmış, iki yüzlüler

Sermaye için, insanı kullanım nesnesi, demirbaş kılmışsa kapitalistler

Hakikat idealinden yoksun, böylesi oluşta nerede hümanistler?

İnsanlık idealinde, önce hukuku tesis edecekler

Ötekileştirmeden, hak ve hakkaniyette varoluş sınırlarını gözetecekler

Eğitim denilen yurtta, eleman değil insan yetiştirecekler

Hak ve hakkaniyet çizgisinde insan yetiştiğinde sevinmeliler!

Olmadı mı? Daraldıkça daralsa da yüreğim

Bilirim kâr kalmaz yaptıklarınız yanına, acımayacağım sonunuza…

Kutsi namusunu kirlettiğiniz insan, kâbusunuz olacak

İktidar hırsı ile yayılmaya çalıştığınız mekân, üzerinize daralacak

Malınız zannettiğiniz dünya, elinizden alınacak

Arkanızdan ağlanmayacak, lanetler peşin sıra boynunuza bağlanacak

Cehennem denilen yer nedenini sizde bulacak

Malik üzerinize galip, üzerinize cehennem kusacak…

****

Table of Contents

Zamanın Kumları

Kaçmak nereye kadar

Sormuşlar

Savrulmam

Rabbim

Renkler

Hakikati Yaşamak

Her Şey, Her İş Yerli Yerince

Aşka Dair Bitmez Sözler

Yüzleşmek

Allah’a Misal İnsan Olmuştur

Kendine Düşman

Rabbimden Bir Nefes

Üç Bayram Bir De Daim Bayram Var

Hakikatten Yana Sonuçsuz Yol, Yol Değildir

Sayfalar Sayfalara Kavuşsun

Emek

Nasıl Uyandık

Nasıl Bir Duygu

Er Ya Da Geç

Mekâna İhanet ve Mekânda Rahmet

Garipler De Mutlu Olur

Ortak Ruh

Var

Günahlar

Yalanlar

Üzerine Alınma

Gök Kubbe Altında

İçimdeki Çocuk

Canımda Biten Gül

Şehadete Sebep Olan Katillere

Bir Sen Mi

Kader

Gerçeğe Uyanmayan Aymaz

Umutsuzluk Haram

Kendi Gibi Bilmeyecek

Kavuşmak Var

Kendi Olamayan Hain

Üç Hediyeden Birisi De Hayâ

Yeniden Yaratılmanın Hikâyesi

Ne Yaşamlar Var

Hesapsız Kendini Yaşamak

Evladım

Anda Doğmak Değil Ana Doğmak

Allah Muhatap İster

Rızayı Bilir Misin

Sevilen Sevene Güzel

Kendin Olacaksan

Varoluşa Tutunmak

Selam Yurdu

Kaçmak Kaderin Değil

Hemhâl Oldukça

Yol

Sığ Sularda

Gerçekten Kopanlar

Zor Olsa Da

Ölmeye Geldik

Dur

Önce

Olması Gerekene Tutunmak

Zikri İlahi

Önce Kendin Olmalısın

Kaygıdan Öte

Yanılmışsın

İade Olur

Dertler

Kaygılan

İronik Bir Yanılgı

İrfan Yok İse

Elinde Midir

Sükût

Güzel Zordur

Bazen

İşte Günahın

Şimdi, Yolda Kaybolmuş

Küçük Hesaplar

Hep Yeni Bir Oluşta Yürüdük

Olunması Gereken Yer

Can Buldukça Can

Kur’an

Yaratırken Yaratılan

Kaçırılan Şafaklar

İşi Savsaklamayacaksın

Rahmeti Öncele

Yalnızlığa Not Düştüm

Kendin Olsan

Vazgeçilmez Olduğunu Mu Sandın

Sev

Muhammed (s.a.v)

Girift Gerçeklikler Hikâyesidir Kader

Kaderin Böyle Bir Yüzü De Var

Bir Nesil Ki

Zor Kılınmış Olan Hak

Kendini Bilmek

Savrulduğun Yeter Artık Savrulmamalısın

Kalbi Sevgili Doldurdu

Güzelliğe Dair

İslam Olmayı Kolay Mı Zannettin

Kurtuluşa Yol “Sakın”

Karanlığa Aydınlık Olmak

Kafirin Dini Yalan

Mucize Beklemekten Öte Mucize Olmak

Güzel Ahlak

Böylesi Aymaz

Gelecek Senin

Özgürlükten Kaçanlar

Hatırlatır Bize İbret Olanlar

Aşıklar

Nur Üstüne Nur Kendi Olan

Dostun Allah İse

Gerçekten Uzak Romantik

Unutulmuş Varoluşun Güzelliği

Elbet

Günaha Haklı Bahaneler

Unutulmuş Akıbet

Sevdikleri İle Sınanmanın Feryadı

Hatırlarsın

Beklenir

Üzerine Yemin Edilen Zaman

Gençliğe

Allah’ı Tanıdık Bulanlar

Binlerce Senelik Hikâye

Varoluşa Uyanmak

Zor Olandan Kaçan

Düştük

Rağbet

Paylaşılmayacak Olan

Unuttuk

Yücelik Yükseklerde Değil

Yeniden Yeşereceksen

İslam’ım

Güzelliğe Dair Ne Söylenir

Gerçeğe Giden Yolda

Ölmekten Uzak

Sonsuzluk Çeşmesi

Anlam Arayışında

Sabır

Değere Dair

İman Varsa

Pişmanlık

Bir Sesim Olsa

Gerçekte Buluşmak

Öncelikler

İnsan Olmaya Dair

Hakikate Sen Uyanmalısın

Yaramı Deşme Şaşkın

Kavramlar İyi Ki Var

Yük Değil İbadettir

Dertler, Çileler, Acılar

İnsan Ve Zaman

Değersiz Değil Yaşam

Kime Kalmış

Kendine Geç Kalmış Değil

Farklı Açıdan Yeniden Bakmak

Müminleri Sormuşsun

İçinde Olmak

Allah Allah

Gelme, Ancak

Üzerinize Cehennem Kusacak