Kaygı ve umut,
Zamana dair kanatlarım
Yaşarken günde
Dünden kalan izlerim
Yarınlara tutunduran ellerim.
Umut ettiğimi bulduğumda
Kaygılarımı aştığımda
İman ile baktığımda
Zamana ait değil,
Zamansız yaşayanım.
İnsanı, zamanda değil,
Zamansız oluşunda bulanım.
****
Bülent Halil İbrahim GENÇ
Bir parça ekmek Kıymetsiz lokma mı sandın? İnsanoğlunun emek verip de kendi ile yoğurduğu Kendisinden kutsiyet katarak değer bulduğu Yerken dahi emeği […]
Nefsini turab etmeyen Cennete mi girermiş? Zere kadar kibri olan, Benlik dağında oturan Cennete mi girermiş? Benlik dağından inmeyen İğne deliğinden geçmeyen […]
Dertler acılardan kırbaç Karanlıkta hayaller Kaybolur insan. Zülüm batağında çırpınır Ufukta kaybolan umutlar Kendine yitik insan. Dertler fırsat, hayaller çıra Kırbacı elinde […]
Özne olanın hikâyesi olur, Âdem’in hikâyesi eşi Havva’nın da hikâyesiydi Her canlı çift yaratılmıştı, çiftler yeni bir oluşta birbirini tamamlardı Dost, yoldaş, […]
